KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/19754 E., 2019/3622 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı şirkette 03.11.2008 – 05.05.2014 tarihleri arasında inşaat mühendisi olarak çalıştığını, ücretlerin geç ödenmesi, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmaması gibi nedenlerle iş akdini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının herhangi bir alacağının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.
Somut olayda, davacının kendi beyanı ile kabul ettiği üzere, davalıya ait işyerinde işveren vekili sorumluluğunda proje müdürü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece, davacının işveren vekili olarak üst düzey yönetici sıfatıyla yüksek ücretle çalıştığı, çalışma saatlerini kendisi belirleyebilecek konumda olduğu, buna göre ise fazla mesai ücreti talebinde bulunamayacağı gözetilmeksizin alacağa hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/19754, K. 2019/3622, 19 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama