KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/19947 E., 2019/2459 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
380 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, davacı taraf dava dilekçesinde fazla mesailerinin ve bir kısım yasal alacaklarının ödenmemesi üzerine kendisinin iş sözleşmesini feshettiğini, maaş bordrolarında bulunan fazla mesai sütununa 13 dk., 20 dk., 29 dk. gibi aylık bir saatten az ek mesai gösterildiğini, haftanın 7 günü sabah 08.00’den akşam 18.30’a kadar, çok zaman gece 22.00’ye kadar çalıştığını iddia etmiştir.
Davalı taraf ise, davacının fazla mesai yaptığı takdirde fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, davacının bordrolarda ihtirazi kayıt dahi ileri sürmediğini savunmuştur.
Davacı tanıkları, günlük mesainin 08.00-18.30 arası olduğunu, haftada en az iki gün akşam 22.00’ye kadar mesainin devam ettiğini, haftada 6 gün çalışma olduğunu, bordrolarda sembolik fazla mesai tahakkuku olduğunu beyan etmişlerdir.Yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen kararda, tanık beyanları ile fazla mesai alacağının ispatlandığı belirtilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık anlatımlarına göre davacının haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı, her ay ücretinin değiştiği ancak bu değişkenliğin ödenen prim alacağından kaynaklandığı, prim ödemesi yapılmayan aylarda ek mesai ücreti ile birlikte ödenen tutarın değişmediği, ödenen fazla mesai ücretinin davacıya ödenen aylık ücret içinde olduğu sonucunun çıktığı, bununla birlikte davacıya prim ödemesi de yapıldığı bu nedenle ücret bordrolarına göre prim ödemesi yapılan aylar bakımından karşılaştırma yapılarak fark fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.
Ancak dosyaya sunulan imzalı ücret bordrolarının bazılarında ek mesai kazancı sütununda tahakkuklar olduğu, bu tahakkuklardan büyük bir kısmının ise aylık bazda cüz’i ve aynı çalışma saatini içerdiği görülmektedir. Dosya kapsamına ve tanık beyanlarına göre, bu tahakkukların hesaplanan fazla çalışma ücretinden mahsubu gerekirken dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/19947, K. 2019/2459, 6 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama