Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/20095 K.2019/5951

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, sendikal tazminat farkı ve boşta geçen süre ücreti farkı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin kısa karar – gerekçeli karar çelişkisine ilişkin olarak tavzih/tashih talebi üzerine taraflara tebligat yapılarak duruşma açılmış ve davacı vekilinin talebi kabul edilerek 19.01.2016 tarihli karar ile hükmün tashihine karar verilmiştir. Tashihe ilişkin karar davalı tarafça süresinde temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve net çalıştırılmayan süre ücreti alacağı yönünden çelişki bulunduğu görülmektedir. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebi olup tavzih/tashih yolu ile düzeltilmesi mümkün değildir.

Bu sebeple, mahkemenin kısa karar-gerekçeli karar çelişkisinin düzeltilmesine dair verdiği 19.01.2016 tarihli tashih kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, kısa kararda,

“1- 13.670,00TL brüt kıdem tazminatı alacağının fesih tarihi olan 08/10/2014 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte,

2- 2.825,00TL brüt ihbar tazminatı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

3- 1.319,00TL brüt yıllık izin alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte,

4- 1.443,00TL net çalıştırılmayan süre ücret alacağının dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizil ile birlikte,

5-Yıllık ücretli izin alacağından fazla isteğin REDDİNE, ” hükmedildiği halde, gerekçeli kararda ise,

“1-10.736,00 TL brüt kıdem tazminatı alacağının fesih tarihi olan 08/10/2014 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte,

2- 2.781,00 TL brüt ihbar tazminatı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

3- 559,00 TL brüt yıllık izin alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte,

4- 1.261,00 TL net çalıştırılmayan süre ücret alacağının dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte,” hükmedilmesi açık bir çelişki oluşturmaktadır. Yukarıda açıklanan ilke ve esaslara uyulmadan, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılarak karar verilmesi bozma sebebidir.