KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/20336 E., 2019/6324 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının iş akdine işverence haksız olarak son verildiğini, fesih sonrası davacıya tazminat adı altında cüzi bir miktar ödeme yapıldığını, ancak alacaklarının tamamının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının tahsili isteminde bulunmuştur.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanın deliller ve yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe :
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında davacının aldığı ücret uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece, son dönem çalışmasına ilişkin, davacıyla beraber fesih tarihinde çalışmayan tanıkların beyanlarını esas alarak davacının iddia ettiği ücretin kabulü hatalıdır. Emsal ücret araştırması yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.
3- Bordrolarda fazla mesai ücreti tahakkuku olan imzalı bordroların bulunduğu aylardaki miktarın dışlanarak hesaplama yapılması, fazla mesai tahakkuku olup da imzasız bordroların bulunduğu aylardaki miktarın ise bankaya yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak mahsubu yoluna gidilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/20336, K. 2019/6324, 14 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama