Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/20397 K.2019/3576

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hüküm altına alınan ihbar tazminatı yönünden kısa kararda brüt 2.309,19 TL olarak hüküm kurulmuş olup bu alacak kalemi yönünden gerekçeli kararın hüküm fıkrasında net 2.309,19 TL'ye hükmedilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporu içeriğinden hüküm altına alınan 2.309,19 TL ihbar tazminatının net tutar olduğu anlaşılmakla bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Mahkemece hüküm altına alınan fazla mesai alacağı yönünden gerekçeli karar içeriğinde; “davacının çalışma süresi gözetilerek sonuçta bulunan fazla çalışma ücretinden %25 takdiri indirim uygulanarak davacının 1.515,84 TL net fazla çalışma ücretine hak ettiği kanaatine varılmış,” gerekçesi ile fazla mesai alacağına hükmedilmiş olup hüküm fıkrasının 3. bendinde “3-) 1.515,84 TL net fazla çalışma ücretinin (% 25 taktiri indirim uygulanmış) den 2.000,00 TL'sinin dava tarihi olan 17.12.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuş olup “den 2.000,00 TL'sinin” ibaresinin hüküm

fıkrasında bulunması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.