Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/20740 K.2019/5048

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirketin taşeron işçisi olarak .... Çocuk Yuvasında temizlik elamanı olarak 07/05/2009 tarihinde işe başladığı, brüt 1.515,48 TL maaş aldığı, 16/09/2013 tarihinde doğum iznine ayrıldığı, doğum izni 06/01/2014 tarihinde bitecek iken 31/12/2013 tarihinden hiç bir haklı neden gösterilmeden işten çıkartıldığı iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, kararda hüküm altına alınan harçlar yönünden davalı bakanlığın harçtan muaf olduğu açıkça belirtilmeksizin veya harcın davalı şirketten alınması şeklinde belirleyici bir ibare konulmaksızın infazda tereddüde yol açacak şekilde“davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Temyiz konusu kararın; hüküm fıkrasının 3 bendinin hükümden çıkarılarak yerine“3-Harçlar Yasası gereğince karar tarihi itibariyle alınması gerekli harçtan peşin olarak alınan miktarın indirimiyle kalan 273,20 TL. karar ve ilam harcının davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı şirketten alınarak hazineye gelir kaydına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 4 bendinin hükümden çıkarılarak yerine “4-Davacı tarafından peşin karar ve ilam harcı olarak ödenen 92,20 TL.'nin davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,