Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/21154 K.2019/6480

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin emeklilik sebebi ile işten ayrıldığını, kendisine kıdem tazminatına mahsuben 7.300,00 TL ödeme yapıldığını, 31.03.2011 tarihinde ... Valiliği ile davalı Üniversite arasında imzalanan protokol gereği her iki kurumun da kıdem tazminatı alacağından birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunmuş, davacıya 7.498,33 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre; davacının fazlaya ilişkin hakkı saklı tutularak davalı ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalı açısından ise davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan deliller ile kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; "... ... Üniversitesi" bizatihi davalılardan biri olup davaya ilgili Üniversite Rektörlüğü vekilinin cevap vererek davayı takip ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde gerekçeli karar başlığında üniversite tüzel kişiliğini temsil etmesi sebebi ile “... ... Üniversitesi Rektörlüğünün” davalı olduğunun belirtilmesi gerekirken, anılan davalının “... ... Üniversitesi- ... Koordinatörlüğü" şeklinde yazılması hatalı ise de, söz konusu hatanın Mahkemesince her an düzeltilebilecek, sonuca etkili olmayan maddi hata niteliğinde olduğu görülmekle bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Diğer taraftan, davalı Rektörlük lehine hüküm altına alınan vekalet ücreti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre; davanın davalılardan ... açısından ıslah edildiği, diğer davalı yönünden ıslah edilmediği, bunun sonucu olarak da bu davalı yönünden, sadece dava dilekçesi ile talep edilen 1.000,00 TL tutarındaki alacak isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, ıslah dilekçesindeki davacı talebi ile 2015 Yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin son fıkrası dikkate alındığında, davalı Rektörlük lehine 1.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken Mahkemece davalı ... lehine 1.800,00 TL vekalet ücretinin takdir edilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.