Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/21403 K.2019/6656

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti :

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının 27.08.2007 tarihinden itibaren davalı şirkette çalışmaya başladığını, ancak sigorta girişinin çok sonra başlatıldığını, haksız olarak 02.02.2012 tarihinde işten çıkartıldığını bunun üzerine davalıya gönderdiği ihtarnamesinde hak ve alacaklarının ödenmesini talep ettiğini beyanla sigortalılığının tespiti, ücret alacağı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti :

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkette çalıştığı süre kadar sigortasının gösterildiğini, çalıştığı sürenin ücretinin ödendiğini, davacının işveren yetkilisine hakaret ve küfür ettiğini, diğer işçilere sataşarak işyerinde huzursuzluk yarattığını, bu sebeple işten çıkartıldığını, dolayısıyla kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, genel tatillerde ücretli olarak izin kullandığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, hizmet tespiti yönünden tefrik kararı verilmiş, hizmet tespit davasında red kararı verilmesi üzerine işçilik alacaklarına yönelik iş bu davanın da reddine karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe :

Taraflar arasında sözleşmenin haklı olarak feshedilip edilmediği ve buna bağlı olarak davacının işçilik alacaklarının mevcut olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Her ne kadar davacı tarafından hizmet tespiti ve işçilik alacakları için tek dava dilekçesi ile dava açılmış ise de, Mahkemece tefrik kararı verilmiş ve davacının hizmet tespiti yönünden talepleri tefrik olunan davada yapılan yargılama neticesinde reddedilmiştir.

Ancak dosya kapsamından ve Hizmet Döküm Cetvelinden de anlaşılacağı üzere davacı, davalı şirkette 12.11.2008 tarihi itibarıyla kayıtlı olarak çalışmaya başlamış ve kayden gözüken çalışması 02.02.2012 tarihine kadar devam etmiştir. Dinlenilen tanıklar da bu çalışmayı doğrulamaktadır.

Davacının hizmet tespitine konu ettiği dönem sadece 27.08.2007-12.11.2008 tarihleri arasındaki çalışma süresini kapsamakta olup, bu süreye ilişkin olarak hizmet tespiti davasının reddedildiği gerekçesi ile işçilik alacaklarına ilişkin bu davanın da reddine karar verilmesi isabetli değildir. Zira davacı Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile de sabit olduğu üzere 12.11.2008-02.02.21012 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde kayıtlı olarak çalışmıştır.

Davalının bu dönemdeki çalışma olgusuna ilişkin bir itirazı da bulunmamaktadır. Bu durumda Mahkemenin red karar gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacının hizmet süresinin kayden belirli olması karşısında, bu dönem için delillerin takdiri ve değerlendirilmesi ile oluşacak sonuca göre talep konusu alacakların hüküm altına alınması gerekmektedir.

Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.