Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/21447 K.2019/6757

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili tarafından sunular dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerine süperba makine öperatörü olarak çalıştığını en son aldığı net ücretin 1.450,00 TL olduğunu, davacının iş aktine sendikal sebepler ile haksız olarak son verildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili çalışma alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş aktine üretimde yaptığı hata sebebi ile İş Kanununun 25/II-ı maddesi gereğince son verildiğini ayrıca davacının iddia ettiği ücretin dğru olmadığını davacının en son ücretinin 1.250 TL net ücret olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davacının iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği kabul edilerek dosya kapsamına göre net 1.250,00 TL ücretle çalıştığının kabulü ile yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanun'un 323. maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı taraf davalı işyerinde süperba makine operatörü olarak ve aylık net 1.450,00 TL ücretle çalıştığını iddia ederken, davalı taraf ise en son ücretin net 1.250,00 TL ve brüt 1.748,47 TL olduğunu savunmuştur. Mahkeme tarafından ise davacının 2014 yılı bordrolarında belirtilen ücret miktarı dikkate alınarak davacının net 1.250,00 TL ücretle çalıştığının kabulü ile kara verilmiştir.

İtibar edilen 2014 yılı ücret bordroları incelendiğinde ise her ne kadar banka kanalı ile ödendiği sabit ise de davacının imzasını taşımadığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında yapılan ücret araştırması ise yalnızca işçi sendikaları tarafından sunulan bilgilere göre yapılmış olup yeterli değildir. Bu durumda usulüne uygun olank ücret araştırılması yapılmaksızın davacının ücretinin net 1.250,00 TL olarak kabul edilmesi isabetli olmamıştır.