Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/22047 K.2019/10610

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 17.10.2007-31.01.2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, son görevinin tekne kaptanlığı olduğunu, fesih tarihindeki son net ücreti 1.200,00 TL olmasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında asgari ücret olarak gösterildiğini, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 17.10.2007-25.11.2009 tarihleri arasında davalının da ortağı bulunduğu dava dışı şirket bünyesinde çalıştığını, bu döneme ilişkin olarak davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, davacının 24.11.2009-31.01.2014 döneminde ise davalıya ait işyerinde tekne kaptanı olarak değil şoför olarak asgari ücret ile çalıştığını, çalışmasının kısmi zamanlı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 165. maddesine göre “Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idarî makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukukî ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idarî makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir”.

Eldeki davada davacı taraf 17.10.2007-31.01.2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde tekne kaptanı olarak aylık 1.200,00 TL net ücretle çalıştığını, bu çalışmalarına ilişkin bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürmüştür.

Dosya kapsamına göre, davacının davalı işveren aleyhine İzmir 9. İş Mahkemesinin 2014/195 esasına kayıtlı hizmet tespiti davasını açarak 17.10.2007-31.01.2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde 1.200,00 TL net ücret ile çalıştığının tespitini talep ettiği, Mahkemece davanın kısmen kabulüne verildiği tespit edilmektedir.

Hizmet tespiti davasında verilen karara karşı tarafların istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmiş olup, ret kararı taraflarca temyiz edilmiştir. UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede ise, anılan davanın Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2017/2817 esasına kayıtlı olarak temyiz incelemesinde olduğu ve kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Hizmet tespiti davasının sonucu eldeki alacak davasında hüküm altına alınacak hakların hesap unsuru olan hizmet süresini ve ücreti doğrudan etkileyeceğinden bu davanın bekletici mesele yapılması gerekmektedir. Mahkemece davacının açtığı hizmet tespit davası neticesi beklenerek, bu davanın sonucuna göre işçilik alacakları konusunda dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, anılan davanın neticesi beklenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.