Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/22583 K.2019/11265

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ait işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, net ücretinin 1.700,00 TL olduğunu ancak sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ödenmeyen ücret, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından yapılan indirim uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, takograf kayıtlarına göre davacının çalıştığı hafta tatil günleri ile ulusal bayram ve genel tatil günleri tespit edilmiş olup, kayıtlar doğrultusunda hesaplanan hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti hüküm altına alınmıştır. Mahkemece fazla çalışma ücretinden indirim yapılmaması yerinde ise de, diğer alacaklardan indirim yapılması yerinde değildir. Hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının da takograf kayıtlarına göre belirlendiği dikkate alınarak, bu alacaklardan indirim yapılmaması gerektiği göz önüne alınmalıdır.

3-Davacının aylık ücreti taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta davacı aylık ücretinin net 1.700,00 TL olduğunu ileri sürmüş, davalı ise ücretin asgari ücret olduğunu savunmuştur. Mahkemece davacının talebi doğrultusunda aylık ücretin net 1.700,00 TL olduğu kabul edilmiş ise de, aylık ücretin belirlenmesine yönelik araştırmanın yetersiz olduğu anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından bir kısmı ücretin bir kısmının elden ödendiği ve davacının son ücretinin 1.600,00-1.700,00 TL olduğunu ifade etmiştir. Ancak, tanıkların davacıdan daha önceki bir tarihte işten ayrıldığı dosya kapsamı ile sabittir. Davalı tarafından dosyaya sunulan 01/05/2009 başlangıç tarihli iş sözleşmesinde ücret miktarı 690,00 TL olarak belirtilmiş ise de, bu miktarın brüt mü net mi olduğu anlaşılamamaktadır.

Mahkemece ...Odası Federasyonu ile...Otomobilciler ve Nakliyeciler Odasından emsal ücret miktarı sorulmuş ise de, olumlu bir cevap alınamamıştır. Davacı tarafından bir başka dosyada emsal ücretin 1.100,00 TL olduğuna dair yazı cevabı dosyaya sunulmuş ise de, emsal ücret araştırmasının yetersiz olduğu açıktır. Hal böyle iken eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir.

Bu itibarla davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek (sendika üyesi olması halinde) sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, ayrıca Türkiye İstatistik Kurumunun resmi internet sitesindeki "kazanç bilgisi sorgulama" kısmından da faydalanılabileceği göz önüne alınarak emsal ücret araştırması sonucunda elde edilen verilerle, tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.