Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/22899 K.2019/13369

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi asıl ve birleşen dosyada davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 01/01/1989- Aralık 2008 tarihleri arasında çalıştığını, iş yerinin kapatılacağı söylenerek işçilerin isimlerinin ilan edildiğini, ilan edilen işçilerin istifa dilekçesi vermesi,

ibraname imzalaması şartıyla alacaklarının ödeneceğinin bildirildiğini, bu dilekçelerin imzalanmasından sonra hesaplarına para yatırılsa da yatırılan paranın alacağını karşılamadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleşen dosyada da davalı aleyhine Karabük İş Mahkemesi'nin 2015/60 Esas sayılı dosyasında işçilik alacağı davası açıldığını, davanın bir defa ıslah edildiğini,

ikinci kez ıslah edilmesinin yasal yollardan mümkün olmaması nedeniyle 13.264,00 TL fark işçilik alacağının davalıdan tahsilini ve Karabük İş Mahkemesi'nde görülmekte olan 2015/60 Esas sayılı dosya ile bu dava arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğunu belirterek, 2015/60 Esas sayılı dava ile bu davanın birleştirilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, asıl ve birleşen dosyada davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen dosyada davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde ve ek davaya karşı süresinde olacak şekilde açıkça zamanaşımı def'inde bulunmuş, Mahkemece de dava konusu alacakların 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu gerekçesi ile zamanaşımı def'i yerinde görülmemiştir. Yıllık izin ücreti alacağında zamanaşımı süresi beş yıl olup, beş yıllık zamanaşımı süresi fesih tarihinden itibaren başlar. Aralıklı çalışmalarda, tasfiye edilmemiş önceki çalışma dönemine ilişkin yıllık izin ücretinde zamanaşımı süresi de, son çalışma dönemi fesih tarihinden itibaren başlar.

Somut olayda davacı iş sözleşmesine 20.10.2008 tarihinde son vermiş, işbu davasını da 30.01.2015 tarihinde, ek davasını da 15.02.2016 tarihinde açmıştır. Buna göre dava beş yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığına göre, davacının yıllık izin ücretinin reddi gerekmektedir.

3-Davalı temyiz aşamasında yeni temin edildiğini ileri sürerek, 1993 yılının Aralık ayına ait, tazminat açıklamalı, imzalı ücret bordrosu sunmuş olup, bordroda 8.640,400 TL ödenen olarak yazılmıştır. Ödeme itirazı her aşamada dikkate alınacağından çalışırken işçiye yapılan bu ödemenin hangi alacağa karşılık geldiği taraflardan sorularak hesaplamada değerlendirilmelidir.