Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/23598 K.2019/15552

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin davalıya ait işyerlerinde 24.06.2008 tarihinden itibaren belirsiz süreli iş sözleşmesi ile aylık 1.300,00 TL ücret ile atölye teknisyeni olarak çalışırken iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, fesihten kaynaklanan tazminatları ile hak etmiş olduğu işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacının iş akdinin haklı nedene dayalı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşverene ait bir ya da birkaç işyerinde belli bir süre çalışmış bir işçinin, işini kaybetmesi halinde işinde yıpranması, yeni bir iş edinmede karşılaşacağı güçlükler ve işyerine sağladığı katkı göz önüne alınarak, geçmiş hizmetlerine karşılık işveren tarafından işçiye kanuni esaslar dahilinde verilen toplu paraya “kıdem tazminatı” denilmektedir. Kıdem tazminatının koşulları, hesabı ve ödeme şekli doğrudan İş Kanunlarında düzenlenmiştir. Kıdem tazminatı, feshe bağlı haklardan olsa da, iş sözleşmesinin sona erdiği her durumda talep hakkı doğmamaktadır.

Somut olayda, davacı iş akdinin haksız olarak fesh edildiğini ileri sürmüş, davalı ise davacının 15- 16 Temmuz 2014 tarihlerinde devamsızlık yaptığını bu nedenle iş akdinin haklı nedenle fesh edildiğini savunmuş olup, mahkeme tarafından ise; davacının davalı şirketten ayrılmadan 2 ay önce başka bir şirkette daha çalıştığı, iş akdinin feshinden sonra da bu şirkette çalışmaya devam ediyor olması nedeni ile davacının iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle fesh edildiği kabul edilmiştir.

Ancak dosya kapsamında yapılan incelemede, dava tarihinin 16.07.2014 olduğu yani davacının devamsızlık yaptığı ileri sürülen tarihte davasını açtığı bu nedenle bu tarihte işe gelmesinin kendisinden beklenemeyeceği, davalının ise iş akdinin feshine neden olan olayın devamsızlık olduğunu beyan ettiği ve bu fesih nedeni ile bağlı olduğu, davalı tarafından davacıya karşı keşide edilen 17.07.2014 tarihli ihtarnamede de fesih nedeninin devamsızlık olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece davacının davalı şirketten ayrılmadan 2 ay önce başka bir şirkette daha çalıştığı, iş akdinin feshinden sonra da bu şirkette çalışmaya devam ediyor olması iş akdinin feshine haklı neden olarak kabul edilmiş ise de, davacının davalı şirketteki çalışması da Sgk kayıtlarına göre 26.07.2014 tarihine kadar devam etmiştir. Bu bağlamda davacının dava tarihi olan 16.07.2014 tarihine kadar davalı şirkette çalıştığının kabulü gerekir.

Davalı belirttiği fesih sebebi ile bağlı olup, davacının dava açtığı 16.07.2014 tarihinde davalı işyerine gelmesinin kendisinden beklenemeyeceği bu nedenle 2 gün üst üste mazeretsiz olarak devamsızlık yapmadığı anlaşıldığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazandığının kabulü gerekir. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.