Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/23778 K.2017/6173

Davacı vekili, davacının davalı kurumda 19.07.1997 tarihinden 17.06.2002 tarihine kadar sigortasız, bu tarihten sonra bir yıldan az süreli işçi sayılmayan geçici personel çalıştırılmasına ilişkin yönetmelik hükümlerine göre imzalanan sözleşmelerle 14.12.2004 tarihine kadar çalıştırıldığını, Çalışma Bakanlığı İş Müfettişlerince düzenlenen teftiş raporunda aralarında davacının da bulunduğu çalışanların işçi olduklarının belirlendiğini, davacının tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izin kullanamadığını, ancak kendisine bu çalışmalarının karşılığı ücret ödenmediğini,

davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 2954 sayılı Türkiye Radyo-Televizyon Kanunu'nun 49. maddesinde istihdam şekilleri açıkça belirlendiğini, 1475 sayılı İş Kanunu'na göre davacının iddiasının aksine hizmet sözleşmesi ile işçi çalıştırılması mümkün olmadığını, 2954 sayılı Kanunun genel gerekçesinde 1475 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre hizmet sözleşmesi ile işçi çalıştırılmayacağı açıkça belirtildiğini, Kurum teşkilat yasasında açıkça yasaklanan hizmet akdi ile istihdam biçimi yaratacak bir şekilde davacının çalıştırılmış olması mümkün olamayacağını, davacı ile aralarında istisna akdinin bulunduğunu, davacı ait bir kısım sigorta priminin ihtirazi kayıtla Sosyal Güvenlik Kurumuna ödendiğini ve bu ödemeler hakkında ... 9. İş Mahkemesinde açtıkları davanın derdest olduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı ile hesaplanan yıllık ücretli izin ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarına karar verilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda karar, davacının ilk çalışma dönemine ilişkin hizmet tespiti davasının sonucunun beklenmesine ve ikinci çalışma döneminde ilişkin uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği şeklinde bozulmuştur. Bozma sonrası mahkemenin, davanın kısmen kabulüne dair verdiği kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.02.2016 gün ve 2015/34854 esas, 2016/3768 sayılı kararı ile bozma ilamına uyulmasına rağmen gerekleri yerine getirilmeyerek karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Dairemizin belirtilen bozma ilamına mahkemece, davacının talep edebileceği alacakları kesinleşen hizmet tespiti süresine göre belirlendiği gerekçesi ile direnilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme dosya kapsamına göre uygun bulunarak Dairemizin 15.02.2016 gün ve 2015/34854 esas, 2016/3768 karar sayılı bozma ilamı ortadan kaldırılarak, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI