Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/23870 K.2019/17883

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde fırın ustası olarak çalıştığını, 26.09.2012 tarihli dilekçesi ile işe alkollü gelen personelin çalışma koşullarını olumsuz etkilediğini, mevcut şartlarda daha fazla çalışamayacağını belirterek iş sözleşmesini haklı nedenle ve bildirimli olarak feshettiğini, dilekçeyi verdikten sonra şirket ortaklarından birinin küfür ve hakaretine maruz kaldığını ancak ihbar öneline uymak adına yerine biri bulununcaya kadar çalışmaya devam ettiğini,

ihbar öneli dolmadan 19.10.2012 tarihinde davalı işveren tarafından yeni bir usta bulunduğundan ve kendisine ihtiyaç kalmadığından bahisle işine son verildiğinin şifahen bildirilmesine karşın 01.11.2012 tarihli ihtarname ile devamsızlık nedeni ile iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 21.10.2012-01.11.2012 tarihleri arasında haklı bir neden bildirmeksizin işe devam etmediğinden iş sözleşmesinin haklı nedenle 01.11.2012 tarihinde feshedildiğini, işe alkollü geldiği belirtilen ... adlı işçi hakkında tutanak tutulduğu ve tekrarlanması halinde işine son verileceğinin ihtar edildiğini, ihtar sonrası aynı durumun tekrar yaşanmadığını ancak davacı bu durumu kabullenemediğinden 26.09.2012 tarihli istifa dilekçesini işverene verdiğini, bu istifa sonrası işe gelmeye devam ettiğinden bu beyanından vazgeçtiğini ancak 21.10.2012 tarihinden itibaren haklı bir sebep bildirmeksizin işe devam etmediğini,

davacının dilekçesinde iş sözleşmesinin sona erme zamanının belirtilmediğini, herhangi bir önelin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı isteğinin reddine, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti isteklerinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının iş sözleşmesinin feshi ve davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan işverence 19.10.2012 tarihinde feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının 21.10.2012-01.11.2012 tarihleri arasında haklı bir neden bildirmeksizin işe devam etmediğinden İş Kanununun 25/II-g maddesi uyarınca 01.11.2012 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işe devam etmediği ve iş sözleşmesinin davalı işverence 19.10.2012 tarihi itibariyle haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek, davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazanamayacağı sonucuna varılmıştır. Ancak Mahkemece varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Tarafların iddia ve savunmaları ile tüm dosya kapsamına göre iş sözleşmesinin 19.10.2012 tarihinde işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiği anlaşılmakta olup buna göre her ne kadar davalı işverence davacının 19.10.2012 tarihinden sonra işe gelmediğine yönelik devamsızlık tutanakları düzenlenmiş ise de söz konusu tutanakların iş sözleşmesinin feshinden sonrasına ilişkin olduğu dikkate alındığında devamsızlık tutanaklarının somut uyuşmazlığın çözümü bakımından herhangi bir etkisinin olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Kaldı ki davalı işyerinde onsekiz yıldan fazla kıdemi bulunan davacının tüm kıdem haklarını bertaraf ederek kendi isteği ile devamsızlık yapması ve işten ayrılması hayatın olağan akışına da uygun değildir. Açıklanan sebeplerle davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer yandan hakkaniyet indirimi nedeni ile reddine karar verilen kısım için davalı yararına vekalet ücreti taktir edilmemesi daire uygulaması ile benimsenmiş olup, Mahkemece bu yön gözetilmeksizin davalı lehine hakkaniyet indirimi uyarınca reddedilen miktar nedeniyle vekalet ücreti takdir edilmesi hatalıdır.