KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/24080 E., 2018/25834 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin fazla çalışma, bayram ve genel tatil alacakları ödenmediğinden iş aktini haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ile ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, bütün dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Davalı vekili tarafından süresinde yapılmıştır.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13.maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenini ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Dava konusu hükümde ret edilen miktar dikkate alındığında davalı lehine 1.800,00 TL maktu ret vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesi gerekirken 52,55 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesi şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.
Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeple,
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/24080, K. 2018/25834, 29 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama