Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/24163 K.2019/17632

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, çalışma süresi içerisinde ödenmediğini iddia ettiği ücret ve fazla mesai ücretini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalılardan ... Enerji Üretim A.Ş, ... Tektsil A.Ş. ve ... İnşaat Şirketi arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi olduğundan bu davalıların davacıya karşı birlikte sorumlu oldukları, davalılardan ... Tekstil A.Ş.'nin taraflar arasındaki sözleşmede herhangi bir sıfatının bulunmadığı, davacı ile diğer davalılar arasındaki iş akdinde de asıl iş veren veya alt iş veren konumunda bulunmadığı, davacının davalılara ait iş yerindeki çalışmasına ilişkin iş akdinde herhangi bir sıfatının olmadığı, bu nedenle bu davalının davacıya karşı herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle ... Tekstil A.Ş yönünden davanın husumet nedeni ile reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan 2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında; "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur" şeklinde düzenlenme yer almaktadır.

Somut olayda davanın ilgili tarife gereği belirlenen vekalet ücretinin aralarında asıl işveren-alt işverenlik bulunan bu açıdan müteselsil sorumluluğu olmakla aynı sebeple talebi kısmi red edilen davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.