KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/24270 E., 2019/17743 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde tezgah ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece iki ayrı bilirkişiden rapor alınmış olup, her iki raporda belirlenen alacak miktarları birbirinden farklıdır. Mahkemece davacının dava ve ıslah dilekçesi doğrultusunda hüküm kurulmuş ise de, gerekçeli kararda hangi gerekçe ile hangi bilirkişi rapora itibar edildiğinin açıklanmaması hatalıdır.
Ayrıca davacı dava dilekçesinde 24/03/2013 tarihine kadar çalıştığını beyan etmiş ise de, mahkemece 30/03/2013 tarihine kadar çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Davacının çalışmasının sona erdiği tarih netleştirilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.
Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/24270, K. 2019/17743, 1 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama