KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/24295 E., 2019/18012 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
361 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasında ihbar tazminatına ve yıllık ücretli izin alacağına uygulanacak faizin başlangıç tarihi uyuşmazlık konusudur.
Dava kısmi dava olup dava dilekçesi ile talep edilen miktarlara dava tarihinden ıslah dilekçesi ile talep edilen miktarlara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Öte yandan, yıllık ücretli izin alacağı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesine yönelik yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu hususlar gözetilmeden ihbar tazminatına dava, yıllık ücretli izin alacağına ise fesih tarihinden faiz yürütülmesi hatalı olup bozma nedeni ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/24295, K. 2019/18012, 3 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama