KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/24393 E., 2019/17832 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre Mahkemece devir nedeniyle davacının iş sözleşmesinin feshedilmeyip ...Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon İdaresinde çalışmaya devam ettiği sabit olduğundan feshe bağlı haklar olan kıdem, ihbar ve yıllık izin talebinin reddi yerinde olup davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, davalı taraf 30.03.2014 seçimleri ile davacının ... bünyesinde çalıştığını iddia etmiş, buna ilişkin hak ediş belgeleri sunmuştur. Söz konusu belgelerden davacının 01.04.2014 tarihinden itibaren davalı nezdinde değil, ... nezdinde çalıştığı anlaşılmakla bu tarihten sonraki döneme ilişkin alacaklardan ...’nün, bu tarihten önceki alacaklara ilişkin ise davalının iş yeri devri kuralları uyarınca sorumlu olacağı anlaşılmakla Mahkemece bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/24393, K. 2019/17832, 1 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama