Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/24408 K.2019/18526

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...’ nin demir çelik üretimi işi ile iştigal etttiğini, müvekkilinin de, davalı şirketin Çinli taşeron firmalarından ...'nin temizlik ve yemek işlerinde Aralık /2005 tarihinden itibaren çalıştığını, müvekkilinin aralıksız altı yıl çalıştıktan sonra 26.12.2011 tarihinde herhangi bir bildirim yapılmadan davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını, davalının asıl işveren olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı talebinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının kendi çalışanları olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davalılar arasında davalının davacının talep ettiği alacaklardan işveren olarak sorumluluğuna hükmedilip edilemeyeceği hususu uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; dava dilekçesinde, davacının davalı nezdinde temizlik ve mutfak elemanı olarak ... firmasının işlerini yaptığı belirtilmiştir.

Dosya kapsamındaki evraklar incelendiğinde dava dışı ... firmasının 5 ve 6 numaralı kök bataryaları projesinde ana yüklenici olduğunun belirtildiği ve yapılacak işlerde Çinli bir kısım işçinin de görev alacağı, ... firmasının Çinli işçilerinin barındırılması için de bir kısım barınakların davalıdan kiralanması hususunda 2005 yılında kira sözleşmelerinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından dosyaya sunulan 31/12/2010 - 31/10/2008 - 31/07/2008 - 31/12/2011 - 31/03/2010 bitiş tarihli İsdemir logolu giriş kartlarında firmanın Sinosteel olarak belirtildiği, 3. şahıs tanıtım kartı olarak adlandırıldığı görülmüştür. Belirtilen hususlar dışında davacının davalı ile yapmış olduğu bir sözleşme de dosya kapsamına sunulmamıştır.

Davacı tanıkları ise beyanlarında, davacının, davalıya ait fabrika çalışma alanı içerisinde faliyette bulunan ...firmasının temizlik işlerini yaptığını ve bu firmanın emir ve talimatına göre temizlik işini yerine getirdiğini belirtmiş olup davalı tanıkları ise davacının dava dışı ... firmasına tahsis edilen lojmanların temizliği ile ilgilendiğini ve davacıya verilen giriş kartının ançak lojman alanına girmesini sağlayabileceğini bu kartla davacının davalıya ait çalışma alanına girmesinin de mümkün olmadığını belirttikleri anlaşımıştır.

Tüm anlatılanlar kapsamında dosya değerlendirildiğinde; davacının emir ve talimatları dava dışı ... firmasından aldığı, davalının davacı ... dava dışı ... firması arasındaki ilişkide herhangi bir sıfatının bulunduğunun ispatlanamadığı anlaşılmıştır. Kaldı ki dosya kapsamından davalı ... dava dışı ... arasındaki ihale kapsamında da davacının çalıştırılmadığı da aşikardır.

Davacı, yalnızca davalı ile kök batarya projesi çerçevesinde ana yüklenici olduğu belirtilen dava dışı ... firmasının işçilerinin barınması için tahsis edilen lojmanların temizlik ve mutfak işlerinde çalışmış olup bu da davacı ile dava dışı şirket arasında imzalanan sözleşmenin konusuna giren bir iş değildir.

Bu durumda davalı şirketin davacının alacak taleplerinden asıl işveren ve 4857 sayılı İş Kanunun 2/6 maddesinde belirtilen alt işveren olarak sorumluluğundan bahsedilemeyeceğinden davanın pasif husumet yokluğu sebebi ile reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.