Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/24850 K.2019/20332

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetele, müvekkilinin 28.03.2012-29.10.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, 28.10.2014 günü işverenden saat 00:00-08:00 vardiyasındaki çalışma için fazla çalışma ücreti verilmesini talep etmesi üzerine iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından ihbar öneli verilmeksizin feshedildiğini, ancak kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. Davacı vekili 17.02.2016 tarihli duruşmadaki beyanında yıllık izin ücreti konusundaki alacak talebinden feragat etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 28.10.2014 tarihinde 24.00-08.00 vardiyasında çalışmak için servisle işe geldiğini, birkaç arkadaşı ile birlikte toplanarak işbaşı yapmadığını, fabrika önünde beklemeye başladığını, işyeri yetkililerinden maaşlarına artış istediklerini, mesai şartlarını beğenmediklerini, birkaç arkadaşı ile birlikte çalışmak için gelen diğer işçileri de kışkırtarak onlarla konuşarak işe başlamamalarını söylediğini, bazılarına hakaret edip tehditte bulunduğunu, işi terk etmesi üzerine bu eylemle ilgili olarak 29.10.2014 tarihinde davacı hakkında tutanak tutulduğunu,

sabah işyerinde disiplin kurulu toplanarak işe başladığı ve devamı sırasında resmi tatillerde işverenin isteği üzerine fazla mesai yapacağını kabul etmesine karşın 29 Ekim 2014 tarihinde işvereni sırf zor durumda bırakmak için işe başlamadığından İş Kanunu'nun 25/II maddesi uyarınca; işçinin yapmakla görevli olduğu görevleri hatırlatılmasına rağmen yapmamakta ısrar etmesi,

işverenin güvenini kötüye kullanması nedeni ile iş sözleşmesinin feshine karar verildiğini, kayıtlar incelendiğinde 29 Ekim 2014 tarihinde yapılan çalışmaların çift ücret üzerinden gösterildiğini, fazla çalışma ücretinin ödenmediği iddialarının gerçeği yansıtmadığını ve izin alacağı da bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına ve sunulan delillere göre davacının da aralarında olduğu işçilerin, 28 Ekim 2014 günü 00:00 -08:00 saatleri arasındaki vardiyasında çalışan işçilere mesai ücreti verilmemesi diğer 2 vardiyada çalışan işçilere ise 28 Ekim günü çalışmalarından ötürü mesai ücreti verilmesi nedeniyle 29 Ekim 00:00-08:00 vardiyasında işverinin ısrarına rağmen çalışmak için işyerine girmediklerinin sabit olduğu,

28 Ekim 00:00-08:00 vardiyasındaki çalışmanın bayram saatine denk gelmediği ve işverenin mesai vermesinin zorunlu olmadığı bunun bahane edilerek işyerine girmemenin işçiler açısından haksız olduğu ve bu itibarla işveren tarafından yapılan feshin haklı olduğu kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddine ve yıllık izin alacağı talebinin feragat nedeniyle reddine, davacının yıllık izin ücretine ilişkin talebinin ise feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Temyiz : Karar, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir. Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.Bilindiği üzere ulusal bayram ve genel tatil günleri dinlenme hakkı kapsamında yer alan ücretli izinlerdendir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 47. maddesinde genel tatil ücreti düzenlenmiştir. Buna göre, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde işçi herhangi bir çalışması olmaksızın bu günün ücretine hak kazanır.

İşçi ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmış ise, kendisine ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücreti ödenir.Somut olayda; davacının gece vardiyasında çalıştığı, 28 Ekim'i 29 Ekim'e bağlayan gece 24.00-08.00 arası çalışması bulunan davacının ulusal bayram genel tatil günü çalışması olduğundan ilave yevmiyeye hak kazandığı açıktır.

İşverence bu ilave yevmiyenin verilemeyeceğinin açıklanması üzerine tatil günü çalışmayacağını beyan eden davacının iş sözleşmesinin işverence feshedilmesi haklı nedene dayanmadığından, kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Dairemizin incelemesinden geçen emsal nitelikteki 2017/19986 esas, 2017/19993 esas, 2017/21762 esas sayılı dosyalarda da, davacı ile aynı konumda olan işçilerin iş sözleşmelerinin davalı yanca feshinin haksız olduğu kanaatine ulaşıldığı anlaşılmaktadır.