KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/24890 E., 2019/20561 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
551 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 16.01.2012 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının %43 oranında engelli olduğunu ve bu sebeple İş-Kur vasıtası ile işe girdiğini, davacının iş yerinde metocu olarak en başından itibaren çalışmaya başladığını, 23.10.2014 tarihinde işverenin davacıya seni tuvalet temizliğine vereceğim dediğini, davacının bunu kabul etmediğini, davacının engeli gereği uzun süre ayakta duramayıp ağır kaldırmadığını, fakat buna rağmen davalı işverenin davacının yapamayacağı işler verdiğini belirterek kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında kıdem tazminatı dışındaki talep edilen alacaklara uygulanması gereken faizin başlangıç tarihi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Mahkemece, kıdem tazminatı dışındaki alacaklara akdin feshinden itibaren faiz yürütülmesi isteminde bulunulmuş ise de davalıya gönderilen ihtarnameye göre temerrüdün 11.11.2014 tarihi itibariyle oluştuğu ihtarnamenin tüm alacak kalemlerini içerdiği,
fesih tarihi göz önüne alındığında faiz başlangıcının temerrüt tarihi olarak kabulü gerekeceği göz önüne alındığında kıdem tazminatı dışındaki alacaklar için faiz başlangıcının 11.11.2014 tarihi olduğu kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olmuştur.
Bu durum bozma sebebi ise de, ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/24890, K. 2019/20561, 7 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama