Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/25082 K.2019/20193

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ulusal bayram genel tatil ücret alacağı uyuşmazlık sebebidir.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde ulusal bayram genel tatil ücret alacağını 100,00 TL olarak talep etmiştir. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda ulusal bayram genel tatil ücret alacağı hesaplanırken davalı tarafından sunulan ödeme belgelerine göre bordro kayıtları ile uyumlu tahakkuk bulunan dönemlerin hesaplama dışı bırakıldığı,

2010 yılı ödeme yapılmayan dönem davacının izinli olduğu için hesaplanmadığı ve 2012 yılında davacının sadece bir günlük çalışması karşılığı hesaplanan ulusal bayram genel tatil ücret alacağının ise yüzde 30 indirimli olarak 45,61 TL olarak hesaplandığı belirtildiği halde dava dilekçesinde talep edilen 100,00 TL eklenerek raporun sonuç kısmında 145,61 TL olarak gösterilmesi ve mahkemece hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Ayrıca yargılama giderleri ve avukatlık ücretlerinin de bu kabul doğrultusunda hesaplanması hatalı olmuştur. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.