KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/25333 E., 2019/21468 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde uygulanan kötü muamele ve baskı ile işyerindeki çalışma ortamındaki olumsuz şartlar nedeniyle ruhsal sağlığının bozulduğunu, bunun neticesinde istifa etmek zorunda kaldığını ileri sürmüş, 6098 sayılı Kanun'un 417. maddesi gereğince istifa iradesinin haklı fesih olarak kabul edilmesini belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; husumet itirazında bulunmuş, davacının istifa ederek kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında, davacının tazminata esas ücret miktarı noktasında uyuşmazlık vardır.
Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tazminata esas günlük ücret hesaplaması yapılırken dinlenen tanık anlatımlarına göre 2012 yılı için günlük servis bedeli brüt 5,00 TL ve günlük yemek bedeli brüt 11,70 TL olarak kabul edilerek çıplak ücrete ilave edilmiştir.
Ancak bilirkişi raporunda kabul edilen bu miktarların dayanağının açıklanmadığı, dosya kapsamında davacıya yapılan sosyal yardımların miktarının belirlenmesine yönelik bir araştırmanın yapılmaması karşısında bilirkişi raporunun da denetime elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/25333, K. 2019/21468, 25 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama