Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/25408 K.2019/21484

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 2015 yılında emekli olduğunu, kullanmadığı yıllık izinlere ait ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek, raporda hesaplanan yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı kurumda 22 yıl 5 ay 27 günlük çalışmasının bulunduğu, davacının mevsimlik geçirdiği hizmet süresi yönünden, sadece 11 ayı aşan kısımlar değerlendirilerek, toplu iş sözleşmesinin 32/b maddesine göre hak kazandığı ve kullandırılmayan toplam 114 günlük yıllık iznin ücreti alacağı bulunduğu belirlenmiştir.

Ayrıca raporda raporda davacının son dönem izin ücretinin Tez İş Sendikasının taraf olduğu toplu iş sözleşmesine göre ödendiği belirtilerek, önceki dönem yıllık izin ücretleri yönünden Yol İş Sendikasının taraf olduğu (01/03/2011-28/02/2013 döneminde yürürlükte bulunan) toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre değerlendirme yapılmış ise de, davacının tüm çalışma süresinde hak kazandığı izin ücretleri yönünden tek bir toplu iş sözleşmesinin dikkate alınması mümkün değildir.

Dosya kapsamından, davacının hangi tarihte sendikaya üye olduğu, üyeliğinin hangi tarihte işverene bildirildiği yahut dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinde bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır. Uyuşmazlık konusu döneme ilişkin toplu iş sözleşmeleri dosyaya eksiksiz olarak getirtilmemiştir.

Söz konusu eksiklikler tamamlanmalı, davacının çalışma süresi içinde farklı dönemlerde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinden yararlanma şartlarını taşıyıp taşımadığı ayrı ayrı değerlendirilmeli, toplu iş sözleşmesinden yararlanılmayan dönemler yönünden 4857 sayılı İş Kanunu'nun yıllık izne ilişkin düzenlemelerinin uygulanması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

Ayrıca davacının 06.04.1987-02/02/2001 tarihleri arasında İl Özel İdaresi bünyesinde mevsimlik işçi olarak çalıştığı, bu tarihten sonra kadrolu işçi olduğu, 6360 sayılı Kanun gereği İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin ortadan kalkması üzerine 31/03/2014 tarihinden itibaren... Belediyesi bünyesinde çalışmaya başladığı, 27/11/2014 tarihinde ise ...

Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğünün 29/09/2014 tarihli yazısı ile 6360 sayılı Kanun gereği ihtiyaç fazlası personel olarak davalı ... Müdürlüğüne nakledildiği, bu Kurumdan emekli olmak suretiyle ayrıldığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında davacının İl Özel İdaresinden ...Belediyesine nakil belgesi ile ... Belediyesinden davalı kuruma nakil belgeleri bulunmakta olup, her iki nakil belgesinde kullanılmayan yıllık izin süresinin 30 gün olduğu ifade edilmiştir.

Davacı da emeklilik dilekçesinde, kullanmadığı 2015 yılına ait izin ücretinin ödenmesini talep etmiştir.

Gerek nakil belgeleri, gerekse emeklilik talep dilekçesinde kullanılmayan 30 günlük izin ücreti bulunduğunun belirtilmesi karşısında, mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesine göre davacı asil çağrılarak belgelerde belirtilen yıllık izin süresi konusunda beyanı alınmalı oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.Kabule göre de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda brüt olarak hesaplanan yıllık izin ücretinin nete çevrilmesi sırasında sosyal sigorta primi ile işsizlik primi kesintisi yapılmaması bir başka hatalı yöndür.Açıklanan ilke ve esaslar gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup,