Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/25506 K.2019/22271

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 01/07/2006 - 11/12/2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak en son 2.139,15 TL brüt maaş ile çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, haftalık 45 saatin üzerinde çalışmasına rağmen zamlı ücretini alamadığını, dini ve resmi tatillerde de çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının kendi isteği ile işten ayrılmasına rağmen alacak hanesine kıdem ve ihbar tazminatı alacağının eklendiğini, şirketin ödeme güçlüğü içerisinde olması sebebiyle alacakların nisan ayında ödeneceğinin bildirildiğini, ancak davacının dava açmayı tercih ettiğini, davacının son brüt ücretinin 2.139,15 TL olmadığını, davacının 3.047,63 TL ücret alacağının bulunduğunu, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini savunarak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, ücret alacağı yönünden belirtilen miktarlar üzerinden davayı kabul ettiklerini, fazla çalışma ücreti yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabında, davacının 19.00-08.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmesine rağmen, bu saat aralığındaki sürenin 13 saat olduğu gözetilmeksizin 10 saat üzerinden değerlendirme yapılması hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde 2010 yılına kadar fırın işyerinde çalıştığını, 2010 yılı sonrasında ise akaryakıt istasyonunda pompacı olarak farklı çalışma düzeninde çalıştığını bildirmesine rağmen, davacının 01/01/2011 tarihinden itibaren pompacı olarak çalıştığının kabulü yerinde değildir. Davacının hangi dönemde, hangi işi yaptığı ve hangi çalışma düzeninde çalıştığı netleştirilmeli, sonucuna göre davacının hak kazandığı alacak olup olmadığı belirlenmelidir.

4-Davacı dava dilekçesinde fırında çalışırken 21.00-09.00 saatleri arasında gece çalıştığını, cumartesi günleri ise 21.00-11.00 saatleri arasında çalıştığını bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının cumartesi günleri 22.00-14.00 saatleri arasında 16 saat çalıştığı kabul edilerek talebin aşılması da bozma sebebidir.

5- Bozma kararının 2,3 ve 4. bentlerine göre yeniden değerlendirme yapıldıktan sonra, tanık anlatımlarına göre fazla çalışma ücretine hak kazandığı kanaatine varıldığı takdirde, davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine, çalışma süresine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre, hesaplanan tutar üzerinden uygun bir indirim yapılması noktasında yeniden değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen yönler nazara alınmadan yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.