Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/25577 K.2019/22326

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... nezdinde 2005 yılı Haziran ayı ile 2014 yılı Mayıs ayı arasında çalıştığını, işe girdiği günden itibaren sürekli olarak 08.30-21.00 saatleri arasında çalışma yapmasına rağmen sadece belli dönem cüzi olarak fazla çalışma ücretinin ödendiğini, her ay en az bir kere hafta tatili yapması gereken zamanlarda da çalıştığını, karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, fazla çalışma takiplerinin elektronik ortamda yapıldığını, fazla çalışma yapması halinde kayıt altına alındığını, fazla çalışma ücretinin ödenmemiş olmasının mümkün olmadığını, davacı tarafça bordroya yansıtılan ödemelerin kabul edildiğini, hafta tatili ücreti alacağına da hak kazanamadığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, hüküm altına alınan alacaklara yürütülen faiz başlangıç tarihleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alcaklarına dava tarihinden faiz yürütülmüş ise de; kabul dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Davacı tarafça, 100,00 TL fazla mesai, 50,00 TL hafta tatili ücreti alacağı iddiası ile fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak işbu dava açılmış olup dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını gösteren bir ibare de bulunmamaktadır. 02.02.2016 tarihli dilekçe ise içerik itibariyle dava dilekçesinde talep edilen miktarların ''ıslah yolu ile arttırma dilekçesi'' mahiyetinde olup; dava türü, yöntemince belirsiz alacak davasına dönüştürülmüş değildir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilerek hüküm altına alınan alacak taleplerinin dava ile talep edilen kısmına dava tarihinden, ıslah ile talep edilen kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gözetilmeden dava tarihinden faize hükmedilmesi hatalı olup yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.