Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/25732 K.2019/22343

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 01.06.2004-09.07.2014 tarihleri arasında tava yemekleri ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücretinin hesap yöntemi noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı işyerinde 01.06.2004-09.07.2014 tarihleri arasında tava yemekleri ustası olarak çalışmıştır.

Davacı net 2.250,00 TL aylık ücret ile çalıştığını iddia etmiştir.

Mahkemece, aylık ücret miktarı talep gibi net 2.250,00 TL olarak kabul edilmiş ise de fazla çalışma ücreti alacağı ile ilgili olarak, davalı işyerinde bahşiş usuli çalışma olduğu, davacının aldığı bahşişlerin yaptığı fazla mesailerin zamsız kısmını karşıladığı gerekçesiyle 18.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücretinden ödenen 2/3 lük kısım mahsup edilerek kalan miktar kadar davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunduğuna karar verilmiştir.

Mahkemece davacının aylık ücret miktarının net 2250,00 TL olarak kabulü isabetli ise de, davalı işyerinde bahşiş usuli çalışma olduğunun kabulüne göre aylık ücret miktarının da buna göre belirlenmesi ve bahşiş ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde, fazla çalışma ücretlerinin zamsız kısmının sabit ücret içerisinde ödendiği kabul edildiğinden, fazla çalışmaların sabit ücret nazara alınarak, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanması gerekirken farazi olarak 2/3'lük kısmının ödendiği kabul edilerek hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında giydirilmiş ücretin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Giydirilmiş ücretin tespitinde, 4857 sayılı Kanun'un 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler dikkate alınır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı iddiası ve tanık anlatımları doğrultusunda işverence yemek yardımının sağlandığı kabul edilerek, giydirilmiş ücret hesabında günlük 6,43 TL yemek yardımı ücrete eklenmiştir. Ancak yemek yardımının miktarına ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmadığı gibi bu konuda bir araştırmada yapılmamıştır. Mahkemece, yemek yardımının işverene maliyeti de göz önünde bulundurularak ilgili kuruluşlardan işyerinin niteliği ve davacının çalışma dönemi de belirtilerek fesih tarihindeki bir öğün yemek bedelinin ne kadar olduğu sorulup belirlendikten sonra tespit edilecek yemek bedeli giydirilmiş ücrete ilave edilmelidir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.