Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/26155 K.2019/23775

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 07/05/2011-04/04/2012 tarihleri arası beton pompa operatörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesini bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi üzerine haklı nedenle feshettiğini belirterek fazla mesai hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dosyaya sunulan imzalı ücret bordroları gözetilerek fazla mesai ücret talebinin reddinin gerektiği, davacının müvekkilinden altı ay içinde ödemek koşulu ile borç aldığını ve ödemediğini, davacının müvekkiline olan borcunun iş bu dava neticesinde hükmedilecek olası tazminattan mahsup edilmesini talep ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 139. maddesi uyarınca, iki kişi, karşılıklı olarak bir miktar para veya özdeş diğer edimleri birbirine borçlu oldukları takdirde, her iki borç muaccel ise her biri alacağını borcuyla takas edebilir. Alacaklardan biri çekişmeli olsa bile takas ileri sürülebilir.

Somut olayda, Mahkemece, davacının 02/03/2012 tarihli tediye makbuzu başlıklı belgedeki imzanın kendisine ait olmadığına ilişkin itirazı üzerine yazı ve imzanın davacıya ait olup olmadığı noktasında bilirkişi incelemesi yaptırılmış, yapılan inceleme sonunda düzenlenen 26/10/2014 tarihli bilirkişi raporunda;

itiraz edilen imza ve yazının davacıya ait olduğu tespit edilmesi üzerinde anılan belgede yazılı 10.271,20TL’nin dava konusu alacaklardan mahsubuna karar verilmiş ise de davacının imzaladığı kabul edilen belgedeki borç miktarına ilişkin rakam ve yazılar ile tarihe ilişkin kayıtların farklı bir yazı karakteri ve kalemle yazılıp yazılmadığı hususunda herhangi bir inceleme yapılmadığı anlaşılmış olup öncelikle bu hususta uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılarak,

bilirkişi raporu alınmalı ve dava dilekçesinde ileri sürülen işyerinde baskı altında davacıya belge imzalatılıp imzaltılmadığı hususu da gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek aydınlatılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.