KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/26423 E., 2019/23580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
642 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının formen olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar yasal süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Hükmü temyiz eden ... A.Ş. vekilinin temyizden vazgeçmesi nedeni ile davalı ... A.Ş.' nin temyiz talebinin REDDİNE,
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Müşavirlik ... Tic. A.Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
3-Dosya kapsamına göre, davacı davasını kısmi olarak açmış, 15.03.2016 tarihinde davasını ıslah etmiştir. Mahkemece, açılan dava belirsiz alacak davası olarak görülerek talep edilen ve hüküm altına alınan alacaklara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Her ne kadar davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi hatalı ve bu husus bozma sebebi ise de, yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/26423, K. 2019/23580, 18 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama