KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/26600 E., 2020/60 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekilince, süresi içerisinde davaya cevap verilmemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe: Somut olayda, davada taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı öncelikle çözülmesi gereken hukuki problemi oluşturmaktadır.Dosya içeriğine göre; davanın ...- ... Adi Ortaklığı(...Mağazaları)” aleyhine açıldığı, dava dilekçesi ve gerekçeli kararın da iş ortaklığı vekiline tebliğ edildiği görülmektedir. Ne var ki, söz konusu adi ortaklığın tüzel kişiliği ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmamaktadır.
Adi ortaklığı oluşturan şahısların ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/4. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır.
Dosyada taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek adi ortaklık aleyhine hüküm kurulması, taraflara açılan dava hakkında savunma yapabilmeleri, delil sunabilmeleri ve ispat hakkını kullanabilmeleri için süre tanınmadan, hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/26600, K. 2020/60, 13 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama