Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/26639 K.2020/120

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, müvekkili davacının önce ziraat teknikeri ardından üretim sorumlusu olarak 07.01.2005- 20.03.2015 tarihleri arası çalıştığını, haftanın altı günü 08:00-17:00 saatleri arası çalıştığını, iş sözleşmesinin feshedilmesinden önceki son yıl hariç diğer yıllarda, işyeri ve yapılan işin gereği Şubat başı-15 Haziran Dönemi Birinci, 01. Temmuz.-30 Eylül arası ikinci ve, 01 Ekim-31 Ocak Arası Üçüncü Dönem olmak üzere, çalışmanın 1. ve 2. döneminde hafta tatili dahi yapmadan gecelere kadar süren yoğun ve aralıksız mesailer yaptığını 3. dönemde ilk iki dönem kadar olmasa da fazla çalıştığını,

dönüşümlü bir şekilde hafta tatili günlerinde de çalıştığını, tüm dini-milli bayram ve genel tatil günleri aynı şekilde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini, her sene haziran yada temmuz ayında işyerinin yaptığı ciroya göre prim ödemesi yapıldığını, fakat 2014 yılından doğan prim alacağı iş sözleşmesinin prim ödeme tarihinden önce feshedildiği için ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendisine verilen görevi yapmadığının tespit edildiğini, işyerinde çalışırken isteksiz davrandığını, işi ile ilgili olmayan konularda çalışanlar ile sohbete girerek kendi işini ve diğer çalışanları yavaşlattığını, şirket açısından iş ilişkisinin temelinden sarsıldığı güven duygusunun yıkıldığını çalıması durumunda iş düzeninin sağlanamayacağı gerekçesi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiklerini,işyerinde prim ödeme gibi bir uygulamanın olmadığını, fazla çalışma yapılmadığını, iddiaların haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir.

Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Dosya içeriğine göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda şubat mart nisan ve mayıs ayları birinci sezon ve temmuz ağustos ve eylül sonuna kadar olan dönem ikinci sezon yoğun çalışma yapıldığı belirtilerek haftanın altı günü 08.00-17.00 mesaisine ek olarak bu iki dönemde davacının tanık beyanlarına göre her gün 3-4 saat mesaiye kaldığı kabulü ile günde 3 saat haftalık 18 saat üzerinden hesaplanan fazla çalışma ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

Hesaplama tablosuna göre davacının 01.07.2011- 31.12.2011 arası çalışması 6 ay x24 haftax 18 saatten= 432 saat fazla çalışmaya göre (Ekim, Kasım, Aralık ayları olan üçüncü sezon dışlanmadan hesaplandığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan davacının emsal dosyalarda davalı tanığı olarak verdiği yeminli beyanları dikkate alınmadan fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması da isabetli olmamıştır.

Belirtilen yönler gözetilmeden hatalı hesaplamaya itibarla fazla çalışma ücret alacağının kabulü bozmayı gerektirmiştir.3-Taraflar arasında davacının ödenmeyen prim alacağı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut olayda; davacı diğer alacak taleplerinin yanında her sene haziran yada temmuz ayında işyerinin yaptığı ciroya göre prim ödemesi yapıldığını, fakat 2014 yılından doğan prim alacağının iş sözleşmesinin prim ödeme tarihinden önce feshedildiği için ödenmediğini iddia etmiştir.

Davalı taraf ise işyerinde prim ödeme gibi bir uygulamanın olmadığını savunmuştur. Yargılama sırasında dinlenen taraf tanıklarının ortak anlatımlarına göre yılda bir kez bir maaş tutarı ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece iş yerinde prim ödemesi uygulamasının bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiş ise de iş yeri kayıtlarından davacının 2012 yılı Temmuz ayı imzalı bordrosunda 2584.17 TL, 2013 yılı Ağustos ayında 2974.38 TL, 2014 eylül ayında 2974.37 TL prim tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.