Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/26939 K.2020/1523

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde kalıpçı ustası olarak çalıştığını, işyerinde haftada 6 gün 08:00-17:00 saatleri arasında çalışıldığını, davacının haftada ortalama 3 gün saat 19:00’a kadar çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, davacının dini bayramlar ile diğer resmi bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını beyan ederek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin kat karşılığı inşaat işleri yaptığını, işçilerin inşaat süreleri ile sınırlı olarak çalıştığını, iş bitiminde sözleşmenin feshedildiğini, yeni bir iş üstlenildiğinde tekrar çalışma ekibi kurulduğunu bu sırada boşta olan eski işçilerin tekrar çalışabildiklerini, bu nedenle işin niteliği gereği davacının çalışmasının fasılalı olduğunu, davacının taşeron ustabaşının işçisi olup ücretini de ondan aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

I-Davacı Temyizi Yönünden:

1-Somut uyuşmazlıkta davacı, kalıpçı inşaat ustası olarak günlük 80,00 TL net ücretle çalıştığını ileri sürmüş, mahkemece davacının günlük brüt 80,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Dosya kapsamında ücret miktarını tespite yarar bordro veya ücret hesap pusulası gibi yazılı kayıtlar bulunmamaktadır.

Mahkemece emsal ücret araştırması sonucu dikkate alınarak davacının ücretinin brüt 2.400,00 TL olduğu sonucuna varılmış ise de, gerek davacı tanıkları gerekse davalı tanıkları ücret miktarının günlük 80,00 TL olduğunu ifade etmiştir. Tanıkların bildirdiği günlük ücret miktarının brüt değil, net ücret olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, aylık ücret miktarının net 2.400,00 TL olarak kabulü gerekirken, hatalı hukuki değerlendirme yapılarak brüt 2.400,00 TL olarak belirlenmesi bozmayı gerektirmiştir.

II-Davalı Temyizi Yönünden:

1-Somut uyuşmazlıkta, davacıya ait hizmet döküm cetveline göre çalışmalarının kesintili olduğu, bu giriş ve çıkışları arasında davacının başka işyerlerinde çalıştığı gerekçesiyle çalışma süresi kesintili kabul edilmiştir.

Davacı taraf her ne kadar, bu kabul şeklinin hatalı olduğunu ileri sürmüş ise de, gerek davacı gerekse davalı vekiline dava dışı şirketler ile davalı şirket arasında bağ olup olmadığı konusunda bilgi ve belge sunmak üzere süre verilmiş, davacı ise hizmet alım sözleşmesi ve irtibata ilişkin belgelerin ve beyanların sunulması için davacı ve davalı tarafa süre verilmesine rağmen, davacı tarafça şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğuna yönelik iddia ispat edilememiştir.

Bu itibarla, bu dönemlerin dışlanması yerinde ise de, davacının kesinti döneminde başka işyerinde çalışmadığı süreler yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmaması hatalıdır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, diğer işyerleri ile davalı bünyesinde geçen çalışmalar arasında bağ kurulamadığından bu döneme ait çalışma süresinin dışlandığı belirtilmiş ise de, aynı işyerinde çalışılan dönem içinde de giriş çıkış yapılan süreler söz konusudur.

Bu sürelerin kesintisiz kabul edilip edilmediği bilirkişi raporundan anlaşılamamaktadır. Bilirkişi raporunun çalışma süresi yönünden denetlenememesi bozma sebebidir.

2-Mahkemece davacının 05.06.2009-30.04.2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı kabul edildiği ve bu çalışma süresine göre hesaplanan alacaklar hüküm altına alındığı halde, asgari geçim indirimi alacağı yönünden çalışma süresinin 05.08.2008-30/04/2014 olarak kabulü yerinde değildir. Mahkemece kabul edilen çalışma süresi ile hüküm altına alınan asgari geçim indirimi miktarı arasında çelişki oluşturulması hatalı olup, öncelikle davacının çalışma süresi netleştirilmeli, bu süreye isabet eden asgari geçim indirimi alacağı ile diğer tüm alacaklar yeniden hesaplanarak sonuca gidilmelidir.

3-Davacının 01.07.2010 - 31.12.2010 tarihleri arasındaki dönem yönünden davacının 1,5 gün ulusal bayram ve genel tatil genel tatil ücretine hak kazandığı kabul edilmiştir. Ancak, dosya kapsamındaki Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 19/07/2010-10/11/2010 tarihleri arasında davalı şirket bünyesinde çalışması görünmemektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporundan davacının kesintili kabul edilen çalışma süresi içinde, hangi ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının benimsendiği tespit edilememektedir. Eksik inceleme yapılarak yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.