Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/26947 K.2020/1526

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı kurum bünyesinde 01/03/2010 ile 01/02/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, 19/01/2014 tarihinde Şoförler ve Otomobilciler Odası seçimleri esnasında çıkan olaylar nedeni ile 20/01/2014 tarihinde tutuklandığını ve 31/01/2014 tarihinde tahliye edildiğini, işe gittiğinde ise işveren tarafından işe alınmadığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2 maddesinin (f ) alt bendine göre, işçinin işyerinde, yedi günden fazla hapisle cezalandırılan ve cezası ertelenmeyen bir suç işlemesi işverene haklı sebeple fesih hakkı verir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 01/02/2014 tarihinde işlemediği bir suçtan ötürü iş sözleşmesinin feshedildiğini, karıştığı iddia edilen yaralama olayı ile ilgisinin bulunmadığını, kaldı ki olayın iş ve işyeri ile ilgisi olmadığını, suça karışan kişilerin seçim günü fanatiklik yapan insanlar olduğunu, isnat edilen fiilin işe ilişkin olmadığını, hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de kararın kesinleşmediğini ileri sürerek feshin haksız olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı ekili ise, davacının işyeri ile ilgili bir suç nedeniyle tutuklandığını ve bu nedenle işten çıkartıldığını, feshin 25/2 maddesinin (f) alt bendi bağlamında haklı sebebe dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işyerinde gerçekleştirmiş olduğu bir suç nedeniyle 7 günden fazla hapis cezası aldığı, verilen cezanın ertelenmediği, davacının söz konusu Odanın çalışanı olduğu, suçun Oda seçimlerinin gerçekleştirildiği günde işlendiği gerekçesiyle feshin haklı sebebe dayandığı sonucuna varılmıştır. Dosya kapsamında bulunan ...

Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/75 esas sayılı kararına göre, davacının katılan ......ye karşı kesici ve delici alet olan bıçakla kasten yaralama eylemi nedeniyle netice olarak 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada, davacı hakkında verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nin 21/12/2016 tarihli kararı ile bozulduğu, netice itibariyle hapis cezasının henüz kesinleşmediği tespit edilmiştir.

Davalı işverence feshin “işyerinde yedi günden fazla hapisle cezalandırılan ve cezası ertelenmeyen bir suç işlenmesi” sebebine dayandırıldığı, somut olayda ise fesih tarihinde işçinin yedi günden fazla hapisle cezalandırılmasını gerektiren kesinleşen bir ceza olmadığı dikkate alındığında, feshin bu hüküm çerçevesinde haklı sebebe dayandırıldığından söz edilemez.

Davacı işçi 20/01/2014 tarihinde tutuklandığını 31/01/2014 tarihinde tahliye olduğunu ileri sürmüş ise de, bu durumun kesinleşen bir ceza sebebiyle tutukluluk kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Feshin haklı sebebe dayandığı ispat edilememiştir.

Mahkemece hatalı hukuki gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, davalı işverence feshin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2-f alt bendine göre haklı sebebe dayandığı ispat edilemediğinden, kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi hatalı olmuştur. Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.