Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/27018 K.2020/1859

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının haklı nedenle iş sözleşmesine son verdiğini öne sürerek kıdem tazminatı ve ödenmeyen ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki davacının aldığı ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bekletici sorun başlığı altında düzenlenen 165. maddesinin 1. fıkrasına göre, "Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir "denilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının asgari ücret ile çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; karar tarihi itibariyle davacının ... 12. İş Mahkemesi’nde görülmekte olan hizmet tespiti davasının henüz derdest olduğu, iş bu alacak davasında karar verilmesinden sonra Yargıtay 21. Hukuk Dairesi tarafından hizmet tespiti davasında verilen kararın bozulduğu, bozma sonrasında ... 12. İş Mahkemesi’nin 2017/32 Esasına kaydı yapılan davada 28.09.2017 tarihinde 2017/235 Karar numarası ile “davacı ...'ın davalı iş veren...L'a ait 299375.35 sicil sayılı iş yerinde,

13/01/2010 - 13/01/2011 tarihleri arasında sözleşme süresi içerisinde 11/02/2010-11/11/2010 tarihleri arasında,

2010/02. ayda 20 gün ve 1.175,30 TL prime esas kazançla

2010/03. ayda 2 gün ve 112,70TL prime esas kazançla

2010/04. ayda 8 gün ve 483,00 TL prime esas kazançla

2010/05. ayda 19 gün ve 1.127,00 TL prime esas kazançla

2010/06. ayda 10 gün ve 579,60 TL prime esas kazançla

2010/07. ayda 10 gün ve 547,40 TL prime esas kazançla

2010/08. ayda 14 gün ve 845,25 TL prime esas kazançla

2010/09. ayda 18 gün ve 1.086,75 TL prime esas kazançla

2010/10. ayda 11 gün ve 644,00 TL prime esas kazançla

2010/11. ayda 11 gün ve 644,00 TL prime esas kazançla olmak üzere toplam 123 gün çalıştığı ve 123 günlük çalışmasının kuruma bildirilmediğinin tespitine,

Fazlaya ilişkin taleplerin reddine,” karar verildiği, bu kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 08.10.2018 tarih 2017/5916 esas ve 2018/7102 karar sayılı ilamı ile davacı ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu temyizine karşın onandığı görülmektedir. Şu halde eldeki davada.

Mahkemece davacının asgari ücret ile çalıştığı kabul edilmiş ise de; kesinleşen hizmet tespiti davasında davacının asgari ücret ile yapılan çalışmada alınan saat ücretinden fazlaya tekabül eden bir saat ücreti ile çalıştığının kabul edildiği anlaşılmaktadır. Hizmet tespiti davasındaki ücret kabulü iş bu dava bakımından bağlayıcıdır.

Mahkemece, hizmet tespitine ilişkin davanın sonucu eldeki davayı etkileyeceğinden, tespit davası bekletici mesele yapılarak kesinleşen neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken davanın kesinleşmesi beklenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle, Mahkemece davalının kararı temyiz etmemesi nedeniyle davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek kesinleşen hizmet tespiti davasında belirlenen ücret seviyesine göre alacaklar hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.