Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/27207 K.2020/5049

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 24.01.2004 – 09.07.2015 tarihleri arasında, en son aylık net 1.188,00-TL ücret alarak tüm ulusal bayram genel tatil günleri de dâhil olmak üzere, sürekli olarak tatil çalışması ve fazla mesai yaparak çalışırken, müvekkil tarafından ödenmeyen tatil çalışması ve fazla mesailer nedeniyle davalının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Kurumu’na şikâyet edilmesi üzerine iş sözleşmesinin davalı işverence haksız şekilde fesih edildiğini beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya kapsamı, bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Dosyaya getirtilen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişi'nin raporunda davacı ve dava dışı bir kısım işçinin şikayeti üzerine yerinde inceleme yapıldığı, şikayetçi işçilerin ve işyerinde çalışan diğer işçilerin çalışma saatleri konusunda beyanda bulundukları ve neticesinde işçilerin haftada 6 saat fazla mesai yaptıkları ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının fazla mesai yaptığının ispatlanamadığı belirtilerek isteğin reddine karar verilmişse de işveren vekili Sacit Yılmaz, iş müfettiş raporundaki beyanında davalı işyerinde iki vardiya halinde 09.00 – 19.00 ve 13.30 – 23.30 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenme yaparak çalışıldığını ifade etmiştir.

Dinlenen hem davacı tanıkları hem de davalı tanıkları 01.01.2014 tarihinden itibaren bu şekilde çalışıldığını ifade etmişler, ara dinlenme saatleri konusunda farklı beyanda bulunmuşlardır.

Dinlenen davacı tanıklarından Deya Çetin ara dinlenme saatleri konusunda beyanda bulunmamış diğer davacı tanığı ... ise 1 saat yemek molasını tam olarak kullandıklarını, 2 defa 45 dakika dinlenme molaları olduğunu ancak söz konusu molaların tam olarak kullandırılmadığını ifade etmiştir. Hal böyle olunca gerek işveren vekilinin denetim sırasındaki beyanı gerekse tanık ...' nın beyanı dikkate alındığında davacının bir buçuk saat ara dinlenme kullanarak çalıştığının kabulü ile haftalık 6 saat fazla mesai yaptığını kabul etmek gerekir. Mahkemece, fazla mesai tahakkuku bulunan aylar dışlanarak, fazla mesai tahakkuku olmayan aylar yönünden hesaplama yapılarak alacağın hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: