Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/27394 K.2020/2884

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 14.12.1999-02.01.2013 tarihlerinde son olarak Çukurove Bölge Direktörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 28 yıl sigortalı ve 8631 prim ödeme gün sayısının tamamlanması nedeniyle müvekkili tarafından feshedildiğini, sosyal güvenlik kurumundan alınan 24.12.2012 tarihli kıdem tazminatına hak kazandığına ilişkin yazının davalı işverenliğe sunulduğunu, ancak hak kazanılan kıdem tazminatı ödemesinin yapılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının halen çalışmakta olduğu dava dışı Odeabank’ta işe başlamak için işten ayrıldığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesi devam ederken davacının bahse konu Banka ile iş görüşmelerinde bulunduğunu, davacının emekliliğe dayalı fesih hakkını kötüye kullandığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini emekliliğe hak kazandığı gerekçesiyle 02.01.2013 tarihi itibariyle sonlandırdığı, ancak 03.01.2013 tarihinde Odebank'ta çalışmaya başladığı, Odeabank'ın 02.03.2016 tarihli yazı içeriğinden, davacının, 11.10.2012 tarihinde iş görüşmesi yapıp, 08.11.2012 tarihinde iş sözleşmesi imzaladığı, 03.01.2013 tarihinden itibarende adı geçen bankada çalıştığı, davacının davalı işyerinde çalışması devam ederken diğer banka ile iş sözleşmesini imzalayıp fesihten bir gün sonra burada çalışmaya başladığı göz önüne alındığında, gerçek fesih sebebinin başka bir işyerinde çalışmak için olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin emeklilik sebebine dayalı olarak feshetmesine rağmen işçinin başka bir işte çalışmaya başlamasının kanuni hakkın kötüye kullanımı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrasının dördüncü bendinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla ayrılması halinde, kıdem tazminatına hak kazanılabileceği hükme bağlanmıştır. O halde anılan hüküm uyarınca, fesih bildiriminde bulunulabilmesi için işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik, malullük ya da toptan ödemeye hak kazanmış olması şarttır.

Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrası (5) numaralı bent hükmüne göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer şartları yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş şartı sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle iş yerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir.

Ancak, işçinin iş yerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer şartları tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir.

Somut olayda.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından düzenlenen 24.12.2012 tarihli yazıda sigortalılık süresinin 15 yıl 3600 günü tamamladığının belirtildiği ve davacının 24.12.2012 tarihli dilekçe ile davalı işverene başvurarak emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğinden kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiği, 02.01.2013 tarihinde davalı işyerinden bu gerekçe ile ayrıldığı; ancak 11.10.2012 tarihinde davacının dava dışı Odeabank ile iş görüşmesi yaptığı, 08.11.2012 tarihinde dava dışı bahse konu banka ile iş sözleşmesi imzaladığı ve 03.01.2013 tarihinde dava dışı Odeabank nezdinde işe başladığı anlaşılmaktadır.

24.12.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu yazısından davacının emekliliğe hak kazandığı ve davacının da aynı tarihli dilekçe ile de emeklilik sebebi ile kıdem tazminatın ödenmesi talebine yönelik iradesini ortaya koyduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İşçinin emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshetmesinden kısa bir süre sonra, yeniden çalışmasını gerektirecek durumlar ortaya çıkabileceği gibi, işçinin bu hakkını kendisi için daha olumlu sonuçlar doğurabileceğini düşündüğü bir başka işyerinde çalışma amacı ile de kullanması mümkündür.

Sosyal Güvenlik Hukuku alanında yaş şartını da gerçekleştirmek sureti ile emekli olan işçilere sigorta destek primi ödeyerek çalışma imkanı tanındığı da dikkate alındığında, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/1-5 maddesindeki düzenleme açısından, kanun koyucunun amacının işçinin çalışma yaşamını fiili olarak sonlandırması olduğundan bahsedilemez.

Çalışmakta olduğu işyerinde yıpranmış olan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ilişkin yükümlülüklerini tamamlayan davacının, kendisi için çalışma şartlarının daha olumlu olduğunu düşündüğü bir iş yerinde çalışma amacı ile bu hakkını kullanması halinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde öngörülen dürüstlük kuralına aykırı davrandığı kabul edilemez.

Kanun ile tanınmış emeklilik sebebi ile fesih hakkının kullanması ile birlikte kıdem tazminatına hak kazanılacağının kabulü gerekir. Davacının hangi amaçla bu hakkı kullandığı, kıdem tazminatına hak kazanması açısından önem arz etmemektedir. Dolayısıyla davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi hatalı olup bozma sebebidir.