Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/27489 K.2020/2970

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde makine operatörü olarak 01/04/2010 tarihinden işten haksız olarak çıkartıldığı 11/11/2014 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalının müvekkilini farklı farklı çalışma yerlerine, farklı görev ve alanlara vererek istifa etmesini sağlamaya çalıştığını, davalı işverenin müvekkilini istifa ettiremeyince davalının kendisince tanzim ettirilen ve işçilere sorgusuz sualsiz imzalanması istenen evrakların müvekkilince imzalanmaması üzerine davalı işverenin müvekkilini işten çıkardığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının davalı işverenden tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günleri konusunda hesap yapılırken davacı tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Ancak davacı tanıklarının davalı işveren aleyhine açmış oldukları davalarının bulunduğu ve aralarında husumetin olduğu anlaşılmaktadır. Salt husumetli tanık beyanları ile ilgili alacakların kanıtlanması mümkün değildir.

Dosya içeriğinde, Gaziantep Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü'nün cevabi yazısı ile 2010-2014 yılları arasındaki resmi ve dini bayramlar ile hafta tatili günlerindeki tüketim miktarları ile tam çalışılan günlerdeki ortalama tüketim miktarının bildirilmiş olduğu görülmüş ise de, bu kaydın davacının çalıştığı günlere ait yazılı bir delil olarak kabulü mümkün değildir.

Dosya kapsamında da işverenle husumetli durumda bulunan tanıkların beyanlarını destekler mahiyette, sadece davacıya özgü sunulmuş ve davacının çalışma gün ve saatlerini gösterir bir bilgi, belge de bulunmadığından, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma iddiasının ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, Mahkemece söz konusu taleplerin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Fazla mesai ücreti de tanık beyanlarına göre hesaplanmış ise de, davalı tanık anlatımlarına göre de davacının yasal çalışma süresinin üzerinde çalıştığı anlaşıldığından, davacının kabul edilen fazla mesai ücreti bozma kapsamı dışında bırakılmıştır.