Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/27587 K.2020/2998

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin devreden işveren E Grup şirketi nezdinde 07/04/2011 tarihinden itibaren kasap ustası olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 31/01/2014 tarihinde haklı neden olmaksızın feshedildiğini, davalı E Grup şirketince işyerinin diğer davalı ...’a 25/02/2014 tarihinde devredildiğini, davalıların devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan birlikte sorumlu olduklarını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, genel tatil, yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı E Grup şirketi vekili, iş sözleşmesinin davacı tarafından haksız olarak feshedildiğini, mağduriyetinin giderilmesi amacıyla davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, davacının tüm hak ve alacaklarını aldığını ve ibraname imzaladığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, iddia edilenin aksine davalılar arasında işyeri ya da işletme devri söz konusu olmadığını, davacının işvereni olan diğer davalı şirketin halen ticari faaliyetine devam ettiğini, devirden önce meydana gelen fesihten müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davacının davalı E Grup Taah. İnş. Hayvancılık Ltd. Şti. bünyesinde 07/04/2011-31/01/2014 tarihleri arası çalıştığı sabittir. İşyeri devri ile birlikte iş sözleşmesinin de devrinden söz edebilmek için, devir tarihi itibariyle işçi veya devreden işveren tarafından fesih bildiriminde bulunulmamış olması, kısaca devir tarihi itibariyle sözleşmenin devam ediyor olması gerekir.

Mahkemece davalılar arasında işyeri devri olduğu ve dava konusu alacaklardan birlikte sorumlu oldukları kabul edilmiş ise de dava dilekçesine göre davalılar arasındaki işyeri devrinin 25/02/2014 tarihinde yapıldığı belirtilmiş olup fesih tarihinden sonra yapıldığı tartışmasız olan işyeri devri iddiasına göre dava konusu işçilik alacaklarından davalı ...’ın sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. Maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda davacı işçi davalı işyerinde yaz saati uygulandığı dönemde haftanın 6 günü 15 günde bir değişmek suretiyle 07.30-19.30 ya da 10.00-21.30 saatleri arası, kış saati uygulanan dönemde ise 07.30-18.30 ya da 10.00-20.30 saatleri arası çalıştığını belirttiği halde mahkemece hükme esas alınan hesap raporunda davacının fazla mesaisi talebi aşılarak yaz saati ve kış saati uygulanan dönem ayrımı yapılmaksızın sürekli haftanın 6 günü 08.00-19.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme sonrası haftalık 15 saat fazla çalıştığı kabulü ile hesaplandığı anlaşılmıştır.Hal böyle iken, dava konusu fazla çalışma ücreti alacağının,

dava dilekçesinde belirtilen çalışma düzeni dikkate alınarak hesaplanması gerekirken davacının talebi aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca mahkeme gerekçesinde davacının işten çıkış saati 18.00 olarak kabul edildiği belirtilmiş ise de sonuç olarak davacının hesap raporundaki şekilde haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edildiğinden bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş ve bozma konusu yapılmamıştır.