Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/27757 K.2020/2760

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının, 10.07.2008 - 28.03.2014 tarihleri arasında davalı şirkete ait iş yerinde kaynak ustası olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, haftanını 6 günü ve ayda ortalama 3 pazar günü sabat 08:00 akşam 22:00 saatleri arasında yoğun ve ağır çalışma şartlarında aralıksız çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, ücretin asgari ücret kadarının bankadan kalanının ise elden ödendiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu’na gerçek ücretin bildirilmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle, dava konusu alacakların zamanaşımana uğradığını, zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının tüm ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirilen ve bordolarda belirtilen kadar olduğunu, elden ödeme yapılmadığını, fazla mesai ve hafta tatili çalışması yapılmadığını tüm ücretin banka kanalıyla ödendiğini, davacının ihtirazi kayıt koymadan bordoları imzalayıp bankadan ücretlerini tahsil ettiğini ve ücretinin tam ödendiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, yapılmış ise işverence ödenmemiş karşılığının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı, davalı şirkete ait işyerinde 10.07.2008-28.03.2014 tarihleri arasında kaynak ustası olarak çalışmıştır. Mahkemece, fazla mesai ücreti konusundaki alacak talebi, bilirkişi raporundaki tespitlere göre davacının haftanın 6 günü 08:00-21:00 saatleri arasında çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenmesi yaptığı ve böylelikle 5 yıl 8 ay 18 gün süren çalışma süresi boyunca haftalık 24 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile hüküm altına alınmıştır.

Ne varki mahkemece yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamın uygun düşmemektedir. Zira davacı tanıklarından ..., beyanına göre 2008 yılında davalı işyerinden ayrılmış olup, uyuşmazlık konusu döneme ilişkin görgüye dayalı bir bilgisi bulunmamaktadır. Bu durumda fazla mesai alacağının, davacının diğer tanıklarının anlatımları ve davalı tanığı ...’nin beyanları doğrultusunda hesaplanarak sonuca gidilmesi dosya kapsamı ile daha uyumlu olacaktır.

Buna göre tüm dosya kapsamı ve tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde davacının, davalı işyerinde 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile uyuşmazlık konusu fazla mesai alacağının buna göre hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.