Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/28075 K.2020/4355

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı İdare, davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalı şirket, davaya karşı cevap vermemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalı İdare tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı İdarenin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının geçersiz kabul edilen (ilk) fesih tarihindeki ücreti 2013 Aralık ayı bordrosuna göre asgari ücret olup, bu ücrete ilaveten davacıya “sair ödeme” adı altında yol ve yemek yardımı yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece iş sözleşmesinin davacının işe iade başvurusuna rağmen işverence işe başlatılmadığı tarihte feshedildiği kabul edilmiş olup, bu halde kıdem ve ihbar tazminatının hesabında bu tarihteki ücretin dikkate alınacağı muhakkaktır.

Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının işe başlatılmama suretiyle fesih tarihi olan 2015 Mart ayı ücreti belirlenirken, ilk fesih tarihindeki (yol yardımı, yemek yardımı ve asgari ücretten oluşan) geniş anlamda ücret miktarı 1.385,50 TL’nin o dönemdeki asgari ücrete (1.021,50 TL) oranı bulunmuş, bulunan 1.3563 katsayısı, 2015 yılı asgari ücret tutarı (1.201,50 TL) ile çarpılmak suretiyle 1.629,59 TL rakamına ulaşılmıştır.

Bu hesap şekli hatalı olup, davacının ilk fesih tarihindeki geniş anlamda ücretinin asgari ücrete oran yapılmak suretiyle bulunan katsayı ile çarpılması doğru değildir. İşe başlatılmama suretiyle fesih tarihindeki ücreti başlatılmama tarihinde geçerli asgari ücret tutarı olarak belirlense dahi, yemek ve yol yardımı yönünden geniş anlamda ücretin asgari ücrete oranı üzerinden sonuca gidilmesi hatalıdır.

Başlatmama tarihinde işyerinde yapılan yol ve yemek yardımının tutarının fiilen ne kadar olduğu belirlenmeye çalışılmalı, mümkün olmadığı takdirde o dönemde geçerli rayice göre, emsal yol ve yemek yardımı bedeli tespit edilerek kıdem ve ihbar tazminatına esas ücret miktarı belirlenmelidir.

3-Davalı idare, davacının asgari geçim indirimi alacakları ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödendiğini, davacıya ait banka kayıtlarının celbi halinde, bu hususun ispat edileceğini savunmuş ise de, mahkemece bu savunmaya değer verilmeden hüküm kurulmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamındaki imzasız ücret bordrolarında tahakkuk bulunduğu, ancak banka kayıtlarının sunulmaması sebebiyle, bu tahakkukların karşılığının ödenip ödenmediğinin belirlenemediği ifade edilmiştir. Hal böyle iken mahkemece eksik inceleme ile sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Davacıya ait banka kayıtları getirtilmeli, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödenip ödenmediği yönünden gerekli inceleme yapılarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.