Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/28333 K.2020/4098

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirket bünyesinde 17.03.2007-01.04.2015 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, 26.03.2015 tarihinde müvekkilinin işyerinde çalışırken diğer işçi ...'nin afet çantasına yanlışlıkla yağ döküldüğünü, çanta kimin diye sorulduğunda ...'in müvekkiline küfür ettiğini, müvekkilinin karşılık vermemek için atölyeden çıktığını, döndüğünde küfürlerini sürdüren bu işçinin müvekkilinin üzerine yürüyerek baret fırlattığını, davacının kendisine hakaret etmediğini, sadece kendisini savunduğunu, kusursuz olduğunu, olayı başlatan ve davacıya sataşan kişinin diğer çalışan olduğunu, davalının bu nedene dayalı olarak yaptığı feshinin haksız olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, müvekkil şirket bünyesinde çalışmakta iken 27.03.2015 tarihinde mesai saatleri içerisinde şirketin diğer çalışanlarından ... ile tartıştıklarını, birbirlerine hakaret ve küfür ettiklerini, daha da ileri gidip birbirlerine vurduklarını, iş araç gereçleri ile baretleri birbirlerine fırlattıklarının tespit edildiğini, ilgili olayın yaşanmasının akabinde işyeri yetkinleri tarafından kavga eden personellerin çağrılarak savunmalarının talep edildiğini, ancak taraftarın savunma vermekten imtina ettiklerini, davacı ve diğer çalışanın işyerini terk edip giderek bir daha işe gelmediklerini,

davacının iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/ll-d maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiği, her iki çalışanın da aynı tarihte ve aynı çıkış kodu ile iş sözleşmelerinin feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve tanık beyanlarına dayanılarak, davalı işveren tarafından yapılan feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin 2. numaralı bendinde sayılan hallerden olduğu, davacı ile diğer çalışan ... arasındaki kavga ve hakaretin haklı fesih kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği, davalı işveren tarafından süresinde yapılan fesih dikkate alındığında affın sözkonusu olmadığı, süresi içinde işverinin haklı sebebe dayalı olarak feshi gerçekleştirebileceği kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; davacının iş sözleşmesi, davalı tarafından, davalı şirket çalışanlarından dava dışı ...’in davacıya hakaret ve küfür etmesi sonucu gelişen kavga sebebiyle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d bendi gereğince feshedilmiştir.

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez.

Dosya içeriğine göre, davacı ile davalı işyeri çalışanı arasında çantaya yağ dökülmesi nedenine dayalı bir tartışmasının yaşanmış, hakaret ve küfür sonrası sözlü tartışma kavgaya dönüşmüştür.

Feshe konu bu olayda, davalı işyeri çalışanlarının görgüye dayalı verdiği ifadeler ile taraf tanık beyanlarından, kavganın diğer tarafı dava dışı işçi tarafından başlatıldığı, yaşanan tartışmada, önce karşı tarafın davranışının eyleme dönüştüğü, ilk haksız hareketin ondan geldiği, davacının tepkisinin ise haksız tahrik etkisinde gerçekleşen ani bir davranış şeklinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Şu halde, haksız tahrik etkisi altında gelişen davacı eyleminin davalı işveren yönünden haklı fesih boyutunda değerlendirilmesi yerine, davacının iş sözleşmesinin feshi geçerli nedenine dayandığının kabul edilmesi dosya kapsamı ile daha uyumlu olacaktır. Bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.