Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/28822 K.2020/5427

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalı Belediyeye ait işyerlerinde alt işveren firmalar nezdinde olmak üzere 01.07.2001 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin hiçbir gerekçe gösterilmeden 30.03.2014 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye, husumet itirazında ve zamanaşımı def’inde bulunmuş, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda; davacı haftanın 6 günü akşam 21:00-22:00 saatlerine kadar çalışarak her gün dört saat fazla mesai yaptığını ancak alacaklarının ödenmediğini iddia etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına dayalı şekilde davacının 08.00-18.00 saatleri arasında günde 10 saat, 1.5 saat ara dinlenme süresi ile haftanın altı günü 51 saat çalışarak, haftalık 6 saat fazla çalışma yaptığı belirlemiştir.Ne var ki, davacı tanıkları ...ve ...’in fazla çalışmanın yalnızca Haziran ayından Ekim ayına kadar olan yaz dönemi için geçerli olduğu, bunun dışındaki zamanlarda saat 17.00'den sonra çalışma olmadığı yönündeki açık ifadeleri karşısında bilirkişi tarafından davacının tüm yıl boyunca fazla mesai yaparak çalıştığı tespitiyle yapılan hesaplama isabetsiz bulunmaktadır.

Buna göre, davacının sadece Haziran ve Ekim ayları arası geçen hizmeti yönünden fazla mesai ücret alacağının hesaplanması gerekmekte olup, yazılı şekilde verilen karar hatalı olmakla bozmayı gerektirmiştir.