Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/28859 K.2020/5322

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı yanında kalıp ustası olarak 02.12.2013-05.02.2015 tarihleri arasında günlük 90,00 TL net yevmiye ile yol ve yemek yardımı işveren tarafından sağlanarak 07.30 - 17.30 saatleri arası pazar günleri dahil çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işveren tarafından feshedildiğini, işçilik hak ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kalıp ustası olarak değil, vasıfsız şantiye işçisi olarak çalıştığını, belirli süreli iş sözleşmesi imzaladıklarını, çalıştığı işin süreli olduğunu ve çalıştırıldığı kısımla ilgili iş tamamlanınca müvekkili şirket ile arasındaki hizmet ilişkisinin sona erdiğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde şantiye sahasında herhangi bir faaliyet olmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda; davacı 07.30-17.30 saatleri arası işin uzamasına bağlı olarak zaman zaman 17:30’u geçen saatlere kadar çalıştığını iddia etmektedir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından biri husumetli olup her ikisi de davacının 08.00-18.00 saatleri arası çalıştığını, haftanın üç dört günü beton dökülmesi sebebi ile iki saat kadar mesaiye kaldıklarını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının üç gün taleple bağlı kalınarak 08.00-17.30 saatleri arası çalıştığı, üç gün de 08-19.30 saatleri arası çalıştığı kabul edilerek haftalık 11,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek yapılan hesaplama mahkemece kabul edilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre inşaat işinde çalışan davacının dava dilekçesinde saat 17.30a kadar çalıştığını ve zaman zaman saat 17.30'u geçen çalışmalar yaptığına ilişkin zamanı belli olmayan ifade kullanması, davacı ile aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yapan tanık olarak dinlenen...'ın emsal nitelikteki ...

4. İş mahkemesinin 2014/318 esas ve 2016/258 karar sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda çalışmanın 08.00-18.00 arası olduğunun kabul edildiği gözönüne alınarak fazla çalışma ücret alacağının ilk üç günü taleple bağlı kalınarak 08.00-17.30 saatleri arası hesaplanması isabetli ise de belirtilen sebeplerle haftanın diğer üç günü 08.00-19.30 saatleri yerine çıkış saatinin 18.00 olarak kabulü ile hesaplama yapılması dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

Açıklanan sebepten ötürü kararın bozulması gerekmiştir.