Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/29320 K.2020/6134

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının ... Dersanesi ... Şubesi olarak faaliyet gösteren davalı şirketin kurucu ortağı olmasının yanı sıra Eylül 2001 Ekim 2011 tarihleri arasında ilköğretim matematik öğretmeni ve ... koordinatörü olarak hizmet verdiğini, ödenmesi gereken aylık ücret konusunda 01/12/2007 tarihine kadar sorun yaşanmadığını, 13.09.2011 tarihinden itibaren ise ilave görev verilmediğinden sadece ortaklık sıfatı kaldığını, ancak 01.12.2007 ile 31.10.2011 tarihleri arasında ilköğretim matematik öğretmeni ve ... koordinatörü olarak vermiş olduğu hizmetine ilişkin ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacağına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 31/3 maddesine göre 65 yaşını dolduranlara özel öğretim kurumlarında görev verilemeyeceği için davacıya ders verilmediğini, davacının davalı şirketten 1.784,34 TL alacağının olduğunu, mali sıkıntı nedeni ile ödemede sıkıntılar yaşanmışsa da en kısa sürede davacı hesabına bu miktarın yatırılacağını, fazlaya ilişkin iddia ve talepleri kabul etmediklerini, davacının alacak iddiasını yazılı delil ile ispat etmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Davacı, dersane olan davalı işyerinde matematik öğretmeni ve ... koordinatörü olarak hizmet verdiği 2007 Aralık ayı ile 2011 Ekim ayları arası 47 aylık dönemde aylık ücretinin eksik ödendiğini iddia etmiştir.

Mahkemece, 01.07.2015 tarihli kök ve 23.02.2016 tarihli ek bilirkişi heyet raporları hükme dayanak alınarak, davacının aylık 2.500,00 TL olduğu kabul edilen gerçek ücretine göre toplam 109.000,00 TL ödenmeyen ücret alacağı bulunduğuna karar verilmiş ise de, dosyaya sunulan 2009 Mayıs ve 2011 Ekim tarihleri arası asgari ücret miktarı üzerinden düzenlenen imzalı ücret bordrolarına göre davacıya ödendiği görülen 22.861,21 TL tutar ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, dosyada bulunan imzalı bordrolara istinaden davacıya ödendiği görülen tutarların davacının tespit edilen gerçek ücretine göre belirlenen alacak miktarından mahsup edilerek bakiye kısmın hüküm altına alınması gerekli iken, ödemeler dikkate alınmadan ücret alacağına karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.