Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/2967 K.2020/8001

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı ... Ür. Gıda Ltd. Şti. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Turz. Tam. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Ür. Gıda Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Ür. Gıda Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda; davacı işçi, 18.02.2005 tarihinde davalılardan ... Petrol Ür. Gıda Ltd. Şti. Şti. yemek fabrikasında çalışmaya başladığını, 28.03.2009 tarihinden itibaren aynı işyerinde aynı iş arkadaşları ile birlikte ...Gıda Turz. Tam. San. Tic. Ltd.

Şirketi’nde birlikte çalışmaya devam ettiğini, her iki davalı arasında organik bağ olduğunu, bu iki şirketin ortaklarının aynı kişiler olduğunu, her iki şirketin aynı işyerinde faaliyet gösterdiğini ve müvekkilinin her iki şirkette yaptığı işin de aynı olduğunu iddia etmiştir. Davalı ... Ür. Gıda Ltd. Şti.

Şti. vekili, müvekkili firma sahibinin diğer davalı şirketteki ortaklıklarının 16.09.2009 tarihinde sona erdiğini, bu hususa ilişkin ilanın Ticaret Sicil Gazetesinde yer aldığını, davacının müvekkili olan firmada 18.02.2005 tarihinde çalışmaya başladığını ve 28.08.2009 tarihinde firmadan ayrılıp diğer davalı şirkette çalıştığını, firmalar arasında iş yeri devri olmadığını, organik bağ kabul edilse dahi müvekkili firmanın 09.04.2005-16.09.2009 tarihleri arasındaki alacaklardan sorumlu olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketler arasında organik bağ bulunduğu gerekçesiyle davalıların dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarına karar verilmiş ise de; iş yeri devri üzerinde yeterince durulmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davalı ... Ür. Gıda Ltd. Şti. ortakları ... ve ... olup aralarında bu kişilerin de olduğu toplam beş ortağın 28.10.2008 tarihinde diğer davalı ... Turz. Tam. San. Tic. Ltd. Şirketi’ni kurdukları, bu tarihten itibaren iş yerinde çalışan işçilerin ... Gıda Turz. Tam. San. Tic. Ltd.

Şirketi üzerinden sigorta girişlerinin yapıldığı, aynı tarihli kira kontratında da davalı şirketlerin adreslerinin kiralananan iş yeri adresi ile aynı olduğu, 16.09.2009 tarihinde yapılan hisse devirleri sonrası...Gıda Turz. Tam. San. Tic. Ltd. Şti. ortaklarının ... ve ... olduğu, 20.01.2010 tarihinde ...'un hisselerini Savaş...'ya devretmesi üzerine bu şirket ortaklarının Savaş... ve ... oldukları, davalı ... Ür. Gıda Ltd.

Şti.’nin faaliyet alanının gıda ürünleri satım pazarlama ve dağıtımı, inşaat, turizm, petrol ürünleri satım, dağıtım ve pazarlaması ; davalı ... Turz. Tam. San. Tic. Ltd. Şirketi’nin faaliyet alanının ise yemek üretimi, gıda, turizm, temizlik olduğu tespit edilmektedir. Somut olayda, dosya kapsamına göre 28.10.2008 tarihinde iş yeri devrinin söz konusu olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda iş yerini devreden ... Petrol Ür. Gıda Ltd.

Şti. feshe bağlı alacaklar olan yıllık ücretli izin alacağından sorumlu tutulmamalı, kıdem tazminatından ise kendi dönemi ve kendi dönemindeki ücretle sınırlı olarak sorumlu tutulmalı, bu şirketin kendi döneminde gerçekleşen fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarından ise devirden itibaren iki yıl süre ile sorumlu olduğu göz önünde bulundurularak sonuca gidilmelidir.

Devreden işverenin davacının tüm dönem çalışmasından sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.