KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2017/29679 E., 2020/8489 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının davalı ...’na bağlı orduevlerinde temizlik işçisi olarak 25.09.2007 tarihinden beri, ihaleyi alan şirketler değişse de aynı işyerinde aralıksız ve kesintisiz şekilde asgari ücretle çalışmakta iken 31.12.2014 tarihinde iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini, çalışmakta iken baskı ile birtakım belgeler imzalatılmış olup, bunların aleyhine kullanılması halinde bunların müvekkilinin iradesi sakatlanarak alındığının sabit olduğunu, çalıştığı sürece yıllık ücretli izinleri kullandırılmadığı gibi asgari geçim indirimlerinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında ıslaha karşı ile sürülen zamanaşımı savunması nedeniyle zamanaşımına uğrayan asgari geçim indirimi alacağı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut uyuşmazlıkta mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı definin dikkate alınması isabetli ise de, ıslaha karşı zamanaşımı defi dikkate alınarak yapılan hesap denetime elverişli şekilde gerekçede açıklanmadığından,
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/29679, K. 2020/8489, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama