Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/29805 K.2017/15881

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.07.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile yol ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 17.03.2015 tarihli ilamıyla bozulmuştur. Bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, bozmadan önceki hükme esas alınan bilirkişi raporunda, banka kayıtlarının 20.12.2005-07.02.2012 tarihleri arasındaki dönemde gerçekleşen hesap hareketlerini içerdiği, ödemelerin aylık periyotları takip etmediği, ödeme miktarlarının farklılık gösterdiği açıklaması yapılarak, Temmuz-Ağustos 2008 dönemine ait yirmibeş günlük, Aralık 2011 ayına ait bir aylık ve Şubat 2012 ayına ait yedi günlük ücret alacağının ödenmediği kabul edilmiştir.

Bozma ilamında, davacının hesaplamaya esas alınan aylık ücret miktarına ilişkin kabulün hatalı olduğu, davacı asilin, başka bir dava dosyasında tanık sıfatıyla alınan ifadesinin dikkate alınarak aylık ücret miktarının belirlenmesi gerektiği açıklanmıştır. Mahkemece, davacının aylık ücret miktarı bozma ilamına uygun şekilde belirlenmiş ise de, bozmadan sonraki hükümde, sadece Şubat 2012 ayına ilişkin yedi günlük ücret alacağının (198,31 TL) ödenmediği kabul edilmiştir.

Ne var ki, banka kayıtları bakımından, dosyada delil durumunda bir değişiklik bulunmamasına göre, bozma ilamı uyarınca belirlenen aylık ücret miktarı nazara alınarak, Temmuz-Ağustos 2008 dönemine ait yirmibeş günlük, Aralık 2011 ayına ait bir aylık ve Şubat 2012 ayına ait yedi günlük ücret alacağının hesaplanarak hüküm altına alınması gereklidir.

Ayrıca, fesih tarihi itibariyle muaccel olmasına rağmen ödenmemiş geçmiş döneme ait aylık ücret alacağının bulunmasına göre de, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı sebebe dayandığının kabul edilerek, bozma ilamı uyarınca belirlenen aylık ücret miktarı üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatı alacağına da hükmedilmelidir. Aksi yönde kabulle sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.