Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/30589 K.2017/9403

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu Başkanlığı vekili, davacının iş sözleşmesinin görevini yaparken gerekli özveriyi göstermemesi sebebi ile haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının iş sözleşmesinin, davalı kurumun talebi üzerine başka birimde görevlendirilmesi ve bu görevlendirmeyi kabul etmemesi üzerine feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feshin haklı yada geçerli nedene dayandığının davalılar tarafından kanıtlanamadığı, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu belirtilerek, davalı şirket bünyesinde işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalıların müştereken sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Hüküm davalılar tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda, fesih tarihinde davalı bünyesinde 15 işçinin çalıştığı anlaşılmakta davalı şirketin aynı işkolundaki işçi sayısının otuzdan fazla olduğu usulüne uygun şekilde ispatlanamamıştır. Bu nedenle davacının iş güvencesi hükümlerinden faydalandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.